Gdy krzywdzone jest dziecko, państwo często widzi za mało i reaguje za późno
Wymiar sprawiedliwości od lat zmaga się z kryzysem zaufania, a sprawy dotyczące dzieci szczególnie wyraźnie pokazują jego słabości. Rozproszone kompetencje, brak koordynacji, niedoskonałe prawo i decyzje budzące społeczne oburzenie sprawiają, że ochrona najmłodszych wciąż zależy bardziej od przypadku niż od dobrze działającego systemu.