Rzecznik praw obywatelskich miał stać na straży praw i wolności obywateli. Od samego początku urząd ten pozostawał jednak przedmiotem politycznych kalkulacji. Od schyłku PRL po czasy „demokracji walczącej” powraca to samo pytanie: czy RPO broni obywateli, czy przede wszystkim interesów tych, którzy sprawują władzę?
W państwie, które deklaruje przywiązanie do zasad praworządności, świadek powinien być chroniony, a nie uprzednio dyskredytowany. Tymczasem słowa przedstawicieli władzy wykonawczej sugerują coś odwrotnego: próbę wpływania na przebieg postępowania i kształtowania jego wyniku jeszcze przed rozpoczęciem czynności procesowych.
Zanim zacznie się naprawiać Konstytucję, warto zadać pytanie, czy to ona jest zepsuta. Kryzys konstytucyjny nie zawsze wynika z wad prawa – częściej jest efektem tego, że prawo przestaje być respektowane przez tych, którzy powinni stać na jego straży.
