Liczba państw utrzymujących stosunki dyplomatyczne z Tajwanem spadła z 22 do 12. Teoretycznie Tajwan powinien więc stopniowo znikać z międzynarodowej sceny. Paradoksalnie jego aktywność za granicą stale rośnie. Jak prowadzić politykę zagraniczną państwa, którego prawie nikt nie uznaje, ale wszyscy muszą brać pod uwagę?
Interwencja dwóch polskich dziennikarzy podczas ulicznej awantury w Tajpej wywołała na Tajwanie ogromne zainteresowanie. Sprawa odsłoniła jednak coś więcej niż tylko incydent z udziałem pijanych mężczyzn – dotknęła jednego z najbardziej wrażliwych punktów tajwańskiej historii.
Wyspa oddalona o 130 kilometrów od Chin stała się jednym z najważniejszych punktów na mapie świata. Od Tajwanu zależy przyszłość globalnej technologii – i to o niej będą rozmawiać Trump z Xi Jinpingiem.
Indo‑Pacyfik przestał być odległym kierunkiem egzotycznej dyplomacji – dziś realnie wpływa na bezpieczeństwo, gospodarkę i pozycję Polski. Podczas gdy Czechy konsekwentnie realizują własną strategię wobec regionu, Warszawa wciąż działa improwizacyjnie, reagując raczej na decyzje sojuszników niż realizując własny plan.
Gdy w Tajpej Ukraińcy opowiadają o wojnie dronów, Pekin niemal równocześnie publikuje demonstrację swojego roju Atlas. Przypadek? Niezależnie od odpowiedzi jedno jest pewne – nowa era konfliktów zbrojnych właśnie przyspieszyła. Czego możemy nauczyć się od Tajwanu?
Jedno zdanie Lecha Wałęsy wystarczyło, by na Tajwanie zawrzało. Słowa o „zjednoczeniu Chińczyków” przypomniały, jak bardzo świat myli się co do natury tajwańskiego konfliktu – który już dawno przestał być starciem ideologicznym, a stał się walką o tożsamość.
