Wprowadzenie kryterium dochodowego w 800+, odcinającego od niego „bogatych”, to fatalny pomysł. De facto to jego koniec i powrót do pomocy socjalnej. Nie oznacza to, że nie można ograniczyć skali wydatków trafiających do najzamożniejszych. Ale w inny sposób.
Dłuższa praca nie musi być karą. Może być błogosławieństwem i dobrym interesem – dla nas i państwa. Warto podjąć starania, by Polacy nie „uciekali” na świadczenie od razu, gdy kończą wiek emerytalny.
Od stycznia mamy płacić podatki po nowemu. W tej sprawie wszystko jest nie tak. Tempo zmian, łamanie wyborczych obietnic, kłamstwo o neutralności dla budżetu, utwierdzanie firm w nieprzewidywalności otoczenia regulacyjnego, łatanie zamiast podejścia systemowego.
Wiek emerytalny to na razie polityczne tabu. Wcześniej czy później wróci jednak na salony. Głównie za sprawą zastraszająco niskich emerytur kobiet.
Nasz rynek pracy, demografia, wzrost PKB, system emerytalny i dobrobyt mocno ucierpią w razie masowego exodusu z Polski cudzoziemców, głównie z Ukrainy. Pomyślmy chłodno, gdzie jest nasz interes, i kalkulujmy go w starciu z Kijowem, który zadaje nieczyste ciosy.
Cywilizacja, prawo, gospodarka, bezpieczeństwo opierają się na… dzieciach. Gdybyśmy stracili możliwość ich posiadania, wrócilibyśmy do hobbesowskiej wojny wszystkich ze wszystkimi. Stalibyśmy się, wydrążonymi z poczucia sensu, jaskiniowcami.
Dopłaty do emerytur artystów są demoralizujące. Zachęcą ich do ukrywania dochodów. Do świadczeń bogatszych i mniej zapobiegliwych twórców dopłacą osoby biedniejsze i poważnie traktujące zobowiązania wobec państwa.
Zasiadając przy majówkowych grillach, warto chwilę pomyśleć, dlaczego właściwie obchodzimy święta ustanowione przez socjalistyczną międzynarodówkę i wspominamy ostatnie tchnienia naszego państwa. Czy nie lepiej szczycić się naszą 1000-letnią historią?
Na razie nam się udaje – imigranci żyjący nad Wisłą pracują, integrują się i nie tworzą mafii. Ale bez przemyślanej polityki w tym obszarze możemy zderzyć się ze ścianą. Tą, z którą zderzają się coraz częściej kraje Zachodu.
Prześcignięcie Hiszpanów pod względem zamożności, ogłoszone przez premiera, ma tyle wspólnego z rzeczywistością co jego determinacja, by zbudować CPK i „miłość” do 500+. Zamiast mocarstwowych deklaracji, lepiej pomyśleć co zrobić, by faktycznie ich dogonić.
Na rynku pracy nie jest ani tak źle, jak mówi opozycja, ani tak dobrze, jak przekonuje rząd. Ale po tłustych siedmiu latach rynku pracownika czeka nas… czas niedopasowań. Czytaj: o pracę i podwyżki może być trudniej.
System emerytalny „stoi” na demografii. Za brak dzieci obecne pokolenie „zapłaci” niższymi emeryturami, wyższymi podatkami i dłuższą pracą.
