
Znamy coraz więcej szczegółów z nalotu na most łączący Federację Rosyjską z okupowanym Krymem. W poprzednich fazach wojny rosyjsko-ukraińskiej ukrywano, jakimi konkretnie pociskami lub dronami niszczono cele. Jednak sukces w postaci uszkodzenia Mostu Krymskiego spowodował, że firmy których „produkty” brały udział w nalocie, prześcigają się w deklaracjach, że to ich pociski albo drony zniszczyły przeprawę.
- Firma „Fire Point”, flagowy producent dronów i pocisków manewrujących na Ukrainie, pochwaliła się, że Most Krymski uszkodzono przy użyciu ukraińskich FP-5 „Flamingo”. Pociski te znalazły się ostatnio w ogniu krytyki za swoją rzekomą nieskuteczność.
- Europejski startup „Destinus” z siedzibą w Holandii, producent małych pocisków manewrujących „Ruta”, deklaruje z kolei, że Most Kerczeński zniszczono przy pomocy siedmiu pocisków „Ruta” (z wystrzelonych 9). Atak lotniczy wspierać miały także drony Lord/Da Vinci.
- Ponadto do ataku użyto rakiet Neptun i dronów odrzutowych Palanycia.
- Połączona operacja lotnicza pokazuje, że przyszłością są hybrydy dronów i pocisków manewrujących o napędzie odrzutowym – trudniejsze do zestrzelenia z uwagi na szybszą prędkość przelotową.
Czytaj także: Były minister obrony Ukrainy w Warszawie. Jaki był cel jego wizyty?
W wyniku zmasowanej ukraińskiej operacji lotniczej dronowo-rakietowej w nocy z 16 na 17 listopada do wody runął łuk konstrukcyjny i fragment drogowej części Mostu Krymskiego, zwanego od cieśniny także Mostem Kerczeńskim. Atakowano obie nitki mostu – drogową i kolejową. Realnie uszkodzono część drogową.
Zaznaczmy, że most łączy okupowany przez Rosjan Krym z Federacją Rosyjską. Strategiczna rola mostu zmalała, gdy wojska Federacji Rosyjskiej przebiły przez południowe Zaporoże korytarz lądowy do Krymu.
Uszkodzenie mostu jest jednak sukcesem, ponieważ to wciąż cel wysokiej wartości, a uszkodzenie paraliżuje najkrótszą drogę z południa na Krym. Dodatkowo naprawa przęsła będzie narażona na kolejne ataki, co prawdopodobnie wystawi Rosję na kolejne prestiżowe klęski.
Powiedzenie, że sukces ma „wielu ojców” i tym razem się sprawdziło, ponieważ producenci pocisków, których środki napadu powietrznego brały udział w ataku, prześcigają się w przypisaniu sobie zasługi, że to ich rakieta zniszczyła część mostu.
Z relacji serwisu „United24” wynika, że „ukraińskie systemy Palanycia, Neptun, Ruta i „Flamingo" zaatakowały Most Krymski (…) drony Palanycia zaatakowały odcinek drogowy mostu, podczas gdy pociski Neptun, drony Ruta i pociski FP-5 „Flamingo" uderzyły w odcinek kolejowy. „Flamingo" przeprowadził precyzyjne uderzenie, utrzymując stabilne połączenie komunikacyjne aż do ostatnich sekund lotu, które działało bez zarzutu”.
Czym trafiono?
Sęk w tym, że z wizualizacji ataku firmy „Fire Point”, wynika, że most zniszczył pocisk manewrujący FP-5 „Flamingo”. Broń miała uderzyć w obie części mostu – kolejową oraz drogową.
Co ciekawe, w mediach pojawiło się nawet nagranie z jednego z pocisków ucięte tuż przed uderzeniem w most. „Dwa pociski trafiły w most. Jeden uderzył w łuk części drogowej, powodując zawalenie się konstrukcji wraz z nawierzchnią” – deklaruje „Fire Point”.
Firma „Destinus”, czyli producent Ruty, w swoim komunikacie nie wspomina o „Flamingach”, ale pisze tak: „dzisiaj siedem pocisków Ruta uderzyło w most, uszkadzając jedną z części tak, że się zawaliła”.
Choć dyskusja o tym, który konkretnie pocisk lub dron zniszczył przeprawę, wydaje się pozornie wtórna, to w rzeczywistości taka nie jest. Wynika to z faktu kontrowersji medialnych, jakie są związane z pociskiem „Flamingo”.
Pod górkę z „Flamingiem”
Firma „Fire Point” i jej flagowy projekt tańszego ukraińskiego pocisku manewrującego są ostro krytykowane od samego początku. Wynika to z kilku zagadnień: polityki wewnętrznej Ukrainy, konkurencyjności w produkcji relatywnie niskokosztowych alternatywnych rakiet, czy montażu końcowego „Flaminga”.
„Fire Point” – jak donosiły ukraińskie media – miała być związana z obozem politycznym Wołodymyra Zełenskiego, a utajnionym udziałowcem tej firmy miał być medialny oligarcha i przyjaciel ukraińskiego prezydenta Timur Mindycz, który zbiegł do Izraela przed procesem o korupcję.
To położyło się cieniem na dobrej jakości dronach i pociskach, które „Fire Point” tworzy dla ukraińskiej armii oraz służb specjalnych. Firma od samego początku miała więc złą prasę, przy okazji pozyskując duże kontrakty.
Przełomem dla ukraińskiej zbrojeniówki okazał się projekt pocisku manewrującego FP-5 „Flamingo”. Wszedł do użycia bojowego w 2025 r. i od razu zaczęły się pytania – jak bombardowany przez Rosję kraj produkuje własny manewrujący pocisk? Co to za pocisk?
Z uwagi na te kwestie zobaczyliśmy nagranie z „Flaminga” lecącego w stronę Mostu Krymskiego, zadające kłam, że jest to broń niecelna. Zwłaszcza że jeden z ukraińskich dowódców w październiku sugerował, że „Flaming” zostanie wycofany z uwagi na niską skuteczność.
Do wypuszczenia Flaminga „Fire Point” specjalizował się w produkcji dronów rodziny FP, które po pierwszych błędach i naprawach stały się skutecznym orężem przeciwko Rosji. „Flamingo” ma więc w sobie filozofię z wojny dronów: relatywnie niższy koszt oraz prostotę konstrukcji.
Przenosi głowicę bojową o masie większej niż amerykański Tomahawk: 1150 kg i lata na dystans do 3000 km. Kształtem przypomina rakietę V1 używaną przez III Rzeszę albo radzieckie drony Tu-141. Ponadto wykorzystuje technologię silników produkowanych dla czechosłowackich samolotów szkolnych Aero L-39.
„Flamingowi” zarzucono więc, że to „składak”, ale „Fire Point” celowo uprościła konstrukcję, aby była tańsza od konkurencji. Nieoficjalnie „Flamingo” kosztuje 1/3 ceny Tomahawka.
Skuteczne użycie Palanyci, Ruty i „Flaminga” do zniszczenia Mostu Krymskiego pokazuje, że przyszłością są hybrydy dronów i pocisków manewrujących, bezzałogowe platformy z napędem odrzutowym. Są one szybsze, co generuje opóźnioną reakcję obrony przeciwlotniczej.
Warto odnotować też, że to nie pierwsza próba ataku lotniczego na Most Krymski, ale pierwsza tak skuteczna.

