
Niedziałające przyciski alarmowe, problemy z podawaniem leków, nieopatrzone rany i podopieczni pozostawiani w zabrudzonych pieluchach – to część zarzutów, które wobec warszawskiego Domu Pomocy Społecznej Kombatant przedstawili wolontariusze i rodziny mieszkańców. „Powstańcy leżący w swoich odchodach w domu pomocy Kombatant. Jprd” – skomentował w swoim stylu Krzysztof Stanowski.
- Wolontariusze i bliscy mieszkańców DPS-u alarmują o poważnych problemach z opieką, w tym braku reakcji na wezwania pomocy i trudnościach z dostępem do leków.
- W placówce przebywa około 180 osób, w tym siedmiu powstańców warszawskich. Według rozmówców opieka nad nimi w dużej mierze zależy od zaangażowania rodzin i wolontariuszy.
- Dyrektor DPS-u odrzuca zarzuty i zapewnia, że placówka spełnia wymagane normy zatrudnienia.
- Przedstawiciel warszawskiego ratusza zapowiedział działania i możliwe konsekwencje służbowe oraz personalne.
„To jest umieralnia” – tak jeden z powstańców opisał Dom Pomocy Społecznej Kombatant w Warszawie. W placówce przebywają m.in. uczestnicy Powstania Warszawskiego. Tymczasem relacje wolontariuszy, rodzin i samych podopiecznych, przedstawione w materiale Wojciecha Parola dla Kanału Zero, malują obraz miejsca, w którym podstawowe potrzeby osób starszych pozostają niezaspokojone.
„Jprd.” – skomentował sprawę i materiał szef Kanału Zero, Krzysztof Stanowski.
Pani Mirella trafi do DPS-u? Jest reakcja na nasze doniesienia
Rozmówcy dziennikarza opowiadają o mieszkańcach pozostawianych w zabrudzonych pieluchach, problemach z podawaniem leków, nieopatrzonych ranach czy braku rehabilitacji. Wskazują również na niedostateczną liczbę personelu, jego przemęczenie i częste zmiany. Część osób miała obawiać się publicznego zabierania głosu z powodu możliwych konsekwencji ze strony kierownictwa placówki.
„Cała moja mama leży w kale”
Jedna z rozmówców opisała sytuację, w której personel miał odmówić zmiany pieluchy jej matce, ponieważ wskaźniki na produkcie nie sygnalizowały konieczności wymiany. Kobieta postanowiła jednak sprawdzić, co znajduje się pod pieluchą. Jak relacjonowała, odkryła, że jej matka leży w odchodach. Do zdarzenia miało dojść w godzinach popołudniowych, a bez jej interwencji podopieczna mogłaby pozostać w takim stanie przez kolejne godziny.
Inni rozmówcy zwracali uwagę na problemy z reagowaniem na wezwania pomocy. W pokojach części mieszkańców przyciski alarmowe miały nie działać od wielu miesięcy. Wolontariusze postanowili to sprawdzić. W jednym z testów po naciśnięciu przycisku na przyjście pracownika czekali 45 minut. W innym przypadku czas oczekiwania miał wynieść około 40 minut.
– Na pewno ludzie są tam zaniedbywani. Po pierwsze, nie ma organizacji, a po drugie, żadnej kontroli – mówi Marzena Felnhofer, córka powstańca warszawskiego.
Według relacji jeden z powstańców przez kilka miesięcy nie mógł doprosić się naprawy systemu przywoławczego. Kierownictwo miało tłumaczyć, że instalacja jest uszkodzona od czasu uderzenia pioruna, do którego doszło ponad 20 lat temu. Zastosowanie przenośnego przycisku również nie rozwiązało problemu – sygnał miał być odbierany, ale pomoc nie nadchodziła.
Powstańcy „boją się tego, co może ich spotkać”
Jeden z rozmówców opowiedział także o przypadku, w którym mieszkaniec przez kilka dni nie otrzymywał leków przepisanych przez lekarza. Inni wskazywali na braki w przygotowywanych zestawach medykamentów. Rodziny miały samodzielnie interweniować, by zapewnić podopiecznym niezbędne leczenie. Pojawiły się również relacje o nieopatrzonych ranach, braku odpowiedniej higieny jamy ustnej oraz trudnościach z uzyskaniem pomocy medycznej.
Łódź kontra TVP. Poszło o dom dziecka z pleśnią i grzybem
– Nie mogę niestety mówić konkretnych nazwisk powstańców warszawskich, bo oni sami mnie prosili żebym tego nie robił. Po prostu boją się tego, co może ich spotkać w DPS-ie, jeśli publicznie wystąpią przeciwko kierowniczce i powiedzą o tym, co tam się dzieje – powiedział Kanałowi Zero wolontariusz Bartłomiej Michalski.
Według rozmówców w DPS-ie mieszka około 180 osób, a na miejscu pracują zaledwie dwie lub trzy pielęgniarki. Po godz. 19 nie ma już personelu pielęgniarskiego. Lekarz ma natomiast pojawiać się nieregularnie – raz na tydzień lub dwa tygodnie, na kilka godzin.
Wolontariusze podkreślają, że opiekunowie są przeciążeni, a częsta rotacja pracowników utrudnia zapewnienie mieszkańcom stałej i odpowiedniej opieki. W ich ocenie bez zaangażowania osób z zewnątrz sytuacja wielu podopiecznych byłaby znacznie gorsza. Jedna z rodzin opowiadała, że to bliscy i wolontariusze walczą o leki, rehabilitację, odpowiednie odżywianie czy nawet podstawowe czynności pielęgnacyjne.
Pojawiły się również zarzuty dotyczące znikania wartościowych przedmiotów i pieniędzy z pokojów mieszkańców. Jedna z rozmówców mówiła o utracie torby z dokumentami i osobistymi rzeczami. Inna opisała przypadek zaginięcia 5 tys. zł, które miały pozostać w pokoju po tym, jak mieszkanka trafiła do szpitala. Materiał nie przedstawia jednak dowodów pozwalających rozstrzygnąć, kto odpowiada za te zdarzenia.
Dyrektor odpiera zarzuty. Ratusz zapowiada działania
Wojciech Parol skonfrontował przedstawione relacje z dyrektorem DPS-u Agatą Krupińską. Ta zaprzeczyła, by mieszkańcy byli pozostawiani w odchodach, i zakwestionowała wiarygodność części opowieści. Przekonywała również, że placówka ma odpowiednią liczbę pracowników, a za podawanie i zamawianie leków odpowiada wyznaczony personel. W kwestii przycisków alarmowych zapewniła, że instalacja zostanie wymieniona na nowoczesną.
– Nie ma takich sytuacji(...)Gdyby takie sytuacje miały miejsce, ten zapach [kału i moczu - red.]byłby wszechobecny – mówi Agata Krupińska, dyrektor DPS „Kombatant”.
Wolontariusze z kolei opowiadali, że próby zwracania uwagi na problemy spotykały się z niechęcią, a niekiedy z agresywnymi reakcjami kierownictwa. Sam Parol relacjonował, że podczas spotkania usłyszał, iż nie jest uprawniony do wydawania poleceń pracownikom placówki i powinien ją opuścić.
Autor materiału zwrócił jednocześnie uwagę na zmianę, jaka miała nastąpić po nagłośnieniu sprawy. Jeden z wolontariuszy otrzymał wiadomość, że personel zaczął częściej odwiedzać podopiecznych, pytać o ich samopoczucie oraz obiecywać kąpiele i rehabilitację. Inni rozmówcy również zauważyli poprawę w funkcjonowaniu placówki po wizytach wolontariuszy i zainteresowaniu mediów.
Sprawą zainteresował się warszawski ratusz, któremu podlega DPS Kombatant. Przedstawiciel miasta przyznał, że urzędnicy otrzymywali sygnały dotyczące placówki, choć – jak zaznaczył – dotyczyły one przede wszystkim relacji pracowniczych. Zapewnił jednak, że doniesienia o możliwych zaniedbaniach wobec mieszkańców są traktowane poważnie. Zapowiedział „daleko idące kroki”, w tym możliwe konsekwencje służbowe i personalne. Konkretne decyzje mają zapaść w najbliższych dniach.