Słowa Emmanuela Macrona o tym, że „epicentrum języka francuskiego” znajduje się dziś w Afryce, miały być pochwałą światowej frankofonii. Stały się jednak czymś znacznie więcej: mimowolnym wyznaniem słabości Francji. Państwo, które przez stulecia narzucało Europie swój język, styl i wyobraźnię polityczną, coraz wyraźniej traci demograficzny ciężar konieczny do podtrzymania własnej cywilizacyjnej roli.
