W wieku 109 lat zmarł kpt. Tadeusz Lutak ps. „Pancerz” – uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ-AK i najstarszy kombatant Wojska Polskiego. O jego śmierci poinformowały Wojska Obrony Terytorialnej. Kapitana pożegnał także prezydent Karol Nawrocki.
- Kpt. Tadeusz Lutak ps. „Pancerz” zmarł 5 października 2026 roku w wieku 109 lat. Był uczestnikiem kampanii wrześniowej i żołnierzem ZWZ-AK.
- W czasie okupacji pracował przy budowie niemieckiego tunelu schronowego w Strzyżowie.
- Po wojnie angażował się w działalność kombatancką i edukację historyczną.
W poniedziałek wieczorem Wojska Obrony Terytorialnej poinformowały w swoich mediach społecznościowych o śmierci kpt. Tadeusza Lutaka ps. „Pancerz”. Kapitan zmarł 5 października w wieku 109 lat. Był najstarszym kombatantem Wojska Polskiego i najstarszym mężczyzną żyjącym w Polsce.
Żołnierze 3. Podkarpackiej Brygady Obrony Terytorialnej wielokrotnie spotykali się z Lutakiem. W pożegnaniu podkreślili, że rozmowy z nim, jego wspomnienia oraz bezpośredni kontakt z człowiekiem, który był świadkiem najważniejszych wydarzeń polskiej historii, pozostaną ważną częścią żołnierskiej pamięci.
Kapitana pożegnał również prezydent Karol Nawrocki.
„Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci kpt. Tadeusza Lutaka „Pancerza”. W jego osobie żegnamy bohatera kampanii wrześniowej, żołnierza ZWZ-AK i najstarszego kombatanta Wojska Polskiego” – napisał.
Walczył w kampanii wrześniowej i Armii Krajowej
Tadeusz Lutak urodził się 29 sierpnia 1917 roku w Żarnowej koło Strzyżowa. Przed wojną odbywał służbę w 2. Batalionie Pancernym w Żurawicy. We wrześniu 1939 roku walczył w wojnie obronnej, m.in. pod Myślenicami i Jordanowem, w szeregach jednostki związanej z 10. Brygadą Kawalerii dowodzoną przez płk. Stanisława Maczka. Był tam gońcem motocyklowym, jego zadaniem było przewożenie meldunków i rozkazów.
Losy Tadeusza Lutaka w czasie okupacji
W czasie okupacji, chcąc uniknąć wywiezienia do III Rzeszy na roboty przymusowe, Tadeusz Lutak zgłosił się do pracy przy budowie niemieckiego schronu kolejowego w Strzyżowie. Pracując przy budowie tunelu, zdobywał materiały wybuchowe wykorzystywane przez Niemców oraz cenne informacje wywiadowcze, które przekazywał polskiemu podziemiu.
Czytaj także: Kabaret RCB. Najpierw cisza, potem seria SMS-ów, na końcu złe województwo
W 1944 roku, w stopniu kaprala, został dowódcą drużyny dywersyjnej AK w Strzyżowie. Uczestniczył w akcjach sabotażowych, dywersyjnych i likwidacyjnych przeciwko niemieckiemu okupantowi.
Okres powojenny
Po wkroczeniu wojsk sowieckich Tadeusz Lutak został zmuszony do wyjazdu na tzw. Ziemie Odzyskane. Do rodzinnej Żarnowej powrócił w 1946 roku. Pracował jako masarz i rolnik.
Po wojnie aktywnie angażował się w działalność środowisk kombatanckich. Działał w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz w Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. W 2000 roku jego aktywność w ZKRPiBWP została uhonorowana odznaką za zasługi dla organizacji.
Może zainteresuje Cię także: