Reklama
Technologia

Brutalność GTA VI oburza internet. Mało wiecie o brutalnych grach komputerowych

Premiera i pierwsze gameplaye z GTA VI oburzyły Internautów. W sieci pojawiło się wiele komentarzy i pytań o to, jak w ogóle można grać w grę, w której kradnie się samochody i strzela do ludzi? Cóż... można i GTA pozwala na to od 1997 r. Powiem więcej, poziom brutalności serii GTA jest niczym na tle tego, co można znaleźć w innych tytułach.

Arkadiusz Dziermański
Opinia autorstwa: Arkadiusz Dziermański
Dzisiaj 18:42
9 min
(fot. Inne)

Seria GTA jest brutalna. Tak, to gry pełne przemocy i wulgarności, i nie bez powodu są one dostępne wyłącznie dla osób pełnoletnich. Gra ostrzega o tym informacjami na pudełku czy stronach internetowych sklepów. Nawet sama nazwa to sugeruje, w końcu GTA, czyli Grand Theft Auto tłumaczymy wprost jako Wielka Kradzież Samochodów. Wyciąganie kierowców z aut na ulicy, na tym polega ta gra. 

Internet to nie Dziki Zachód. Wyznaczanie granic nie jest zamachem na wolność

Seria GTA szokuje od 1997 r. Nie każdy to zauważył

Kolejne odsłony cyklu GTA trafiają na rynek co ładnych kilka lat, a każdej kolejnej towarzyszy coraz większy szum medialny, więc jestem w stanie zrozumieć, że nie każdy może znać historię tych gier. Warto więc przypomnieć, że GTA szokuje brutalnością od 1997 r. 

GTA 2 (fot. Inne)

Już pierwsza odsłona pozwalała kraść samochody, strzelać do wszystkiego co się rusza, a po wciśnięciu odpowiedniego przycisku główny bohater bekał i puszczał bąki. Tak samo było w drugiej odsłonie, a GTA 3 i Vice City to już był prawdziwy skandal. Grafika poszła do przodu, wszystko obserwowaliśmy w trójwymiarze, więc pościgi, strzały i wybuchy wyglądały bardziej realistycznie. Vice City pozwalało nawet odstrzeliwać ludziom kończyny. 

GTA San Andreas (fot. Inne)

Skandali nie uniknęły też kolejne części. W przypadku San Andreas był to, ostatecznie usunięty z finalnej wersji gry, „rozbudowany” tryb romansowania. W którym główny bohater mógł doprowadzić do inscenizowanego, choć niezbyt rozbudowanego graficznie, zbliżenia ze swoją partnerką. Jedną z wielu partnerek. Taką opcję można było przywrócić do gry instalując odpowiednią modyfikację. 

REKLAMA
Reklama

Interaktywne kino gangsterskie. Kto inspirował twórców GTA?

GTA IV (fot. Inne)

Nie przypominam sobie tak dużych skandali w przypadku GTA IV, poza skandaliczną optymalizacją wersji na komputery. Choć i tu przemocy było co niemiara i tak jak w każdej wcześniejszej odsłonie, strzelaliśmy do ludzi, współpracowaliśmy z mafią, dokonywaliśmy rozbojów i pobić na zlecenie. 

GTA V (fot. Inne)

W GTA V najbardziej drastyczną sceną była misja, w której musieliśmy torturować człowieka. Zmiażdżyć mu kolano dużym kluczem, podtapiać lub podłączyć do prądu. Wszystko w celu uzyskania informacji. Warto wspomnieć też scenę, w której poznajemy Trevora, jednego z głównych bohaterów. Odbywa on stosunek seksualny z kobietą będącą pod wpływem narkotyków, a następnie miażdży butem głowę jej partnera. 

Być może obecne oburzenie przy GTA VI wynika z tego, że ostatnich latach przemoc w grach przestała być demonizowana i skończono ją obwiniać za wszystkie problemy tego świata. Szczególnie te dotyczące młodzieży. Albo też zwyczajnie zapomnieliśmy, że gry bywają brutalne i wiele z nich pozwala na znacznie więcej, niż seria GTA.

Ekipa Kanału Zero zabiera nas do Vice City. Gramy w GTA VI

Postal 2, Manhunt czy Hatred – przy nich GTA to bardzo grzeczna gra

Mortal Kombat

Nie można nie mówić o brutalności gier bez wspomnienia Mortal Kombat. Serii, która szokowała jeszcze przed debiutem pierwszego GTA. Fatality to forma wyjątkowo brutalnego dobicia przeciwnika. Każda postać robi to w unikatowy sposób a wyrwanie kręgosłupa to jedna z najbardziej ikonicznych scen w grach wideo. 

Call of Duty: Modern Warfare 2 i słynny cytat "Remember – no russian" (fot. Inne)

Wspomniana scena tortur z GTA V mogła nie wzbudzać takiego oburzenia, bo w głowach mieliśmy wspomnienia z Call of Duty: Modern Warfare 2. W jednej z misji towarzyszyliśmy liderowi grupy rosyjskich terrorystów i mieliśmy dokonać zamachu na lotnisku. Polegał on na rozstrzelaniu jak największej liczby osób przebywających w budynku. Niewinnych cywili. Misję można było przejść bez oddania ani jednego strzału, ale za pierwszym razem nikt o tym nie wiedział. 

REKLAMA
Reklama

Mam wrażenie, że przemoc w grach wojennych jest inaczej odbierana. A tej choćby w serii Call of Duty nie brakuje, ale patrzymy na to nieco inaczej. W końcu gra pokazuje brutalne realia wojny, więc kończyny urywane wybuchającymi granatami wydają się czymś oczywistym.

Postal 2. Co wyjdzie z połączenia zapalniczki i dezodorantu? (fot. Inne)

Mieliśmy za to w historii gry, które opierały się na brutalności. Zawsze w takich zestawieniach pojawia się seria Postal, szczególnie jej druga odsłona. Z pozoru niewinna gra, w której musimy wykonywać codzienne zadania mieszkańca fikcyjnego miasteczka Paradise City. Całość była okraszona bardzo czarnym humorem i ogromną dawką sarkazmu. Można je zrobić całkowicie pokojowo, albo organizując jedną wielką masakrę. Tu można nie tylko pozbawić kogoś życia na wiele różnych sposobów, ale też później oddać mocz na poległych, a tłumik do pistoletu zrobić z kota poprzez włożenie mu lufy... pod ogon.

Manhunt (fot. Inne)

Manhunt to gra twórców GTA. Technicznie bardzo dobra i wysoko oceniana produkcja, choć znana głównie z kontrowersji. Wcielamy się w niej w osobę skazaną na karę śmierci w nie do końca wyjaśnionej sprawie. W dniu wykonania wyroku trucizna zostaje zamieniona na środek nasenny, a Cash (nasza postać) staje się bohaterem wyjątkowo brutalnych filmów. Mamy za zadanie przeżyć, zabijając przy tym przeciwników, a wszystko jest filmowane.

REKLAMA
Reklama

Wzburzenie wywołał wyjątkowo brutalny sposób eliminacji wrogów. Duszenie foliową torbą, roztrzaskiwanie głów kijem lub cegłą, ataki pokazane w bardzo realistyczny sposób. Na tyle, na ile pozwalała na to technologia w 2004 r. 

Hatred

Hatred z 2015 r. to w zasadzie gra polegająca na organizowaniu zamachów terrorystycznych. Nasz bohater zwyczajnie nienawidzi ludzi i rozpoczyna „krucjatę ludobójstwa”. Gra dosłownie na tym polega i przemierzamy miasta oraz budynki strzelając do wszystkiego. Możemy też wykorzystywać ludzi jako żywe tarcze przed ostrzałem policji. 

The Punisher (fot. Inne)

Wyjątkowo brutalny był Punisher. W przerwie pomiędzy strzelaniem do hord przeciwników, niektórych z nich trzeba było przesłuchać i gra oferowała bardzo długą listę wymyślnych tortur. Jeśli omsknął nam się palec na przycisku, czyjaś głowa zamiast się zbliżać do ostrza, kończyła nabita na piłę łańcuchową. Nie wspominając już o równie ciekawych formach eliminacji przeciwników. Wrzucanie do niszczarki, palenie w piecu, zmiażdżenie prasą hydrauliczną, kąpiel w akwarium z piraniami... To tylko początek zabawy.

Succubus (fot. Inne)

Warto też pamiętać o grach wyjątkowo szokujących, jak Succubus. Wcielamy się w niej w tytułową Sukkubkę i przemierzamy piekło. Gdzie nie tylko brutalnie eliminujemy przeciwników, ale też możemy torturować zesłanych na cierpienie odbywając z nimi stosunek seksualny. Wszystko obserwujemy z perspektywy pierwszej osoby. O scenach nagości i erotycznych zbliżeń w grach można napisać osoby artykuł.

RollerCoaster Tycoon (fot. Inne)

Różne formy przemocy znajdziemy też w grach z pozoru niewinnych. W końcu to w serii Sims mogliśmy zagłodzić domowników albo wysłać ich do basenu, z którego można było zabrać drabinę. Z kolei w RollerCoaster Tycoon, symulatorze wesołego miasteczka, można było usunąć fragment torów kolejki górskiej i doprowadzić do katastrofy. Celowo. Czy to od razu zrobi z nas sadystów?

Przez ostatnie lata dorośliśmy do gier komputerowych. Nie marnujmy tego

Gdyby ataki nożowników w polskich szkołach miały miejsce 10-15 lat temu, stacje telewizyjne prześcigałyby się w materiałach sugerujących, że to efekt gier komputerowych. Tak zresztą kiedyś było, że każdy akt przemocy wśród małoletnich zrzucano na gry. Nie rodziców, wychowanie, środowisko... Idealnie zobrazował to raper Słoń w utworze Gry i przemoc. 

REKLAMA
Reklama

Gry powodują przemoc, wcale nie otoczenie

Wcale nie patologia, starzy i nauczyciele

To wszystko przez piksele, macie krew na rękach

Pękalski i Trynkiewicz pewnie grali dużo w Quake'a

Jeśli twój dzieciak ledwo do stołu głową sięga

A ty zamiast Mario dasz mu pograć w Manhunt

To wiedz że to nie gierka będzie winna czemukolwiek

Tylko rodzic który posadził dzieciaka przed kompem

- rapuje Słoń.

Mam wrażenie, że dorośliśmy do tego, że źródła przemocy są znacznie głębsze niż gry wideo. Są one dla wielu osób odskocznią od problemów i nieraz sposobem na rozładowanie emocji. Nieważne czy będzie to strzelanie do zombie, nazistów podczas II wojny światowej, czy rozjeżdżanie przechodniów w GTA. Ludzie dzisiaj wiedzą czym jest świat wirtualny i potrafią go odróżnić od realnego. Wbrew narracjom sprzed lat. 

Ciekawe jest też to, że obwiniamy gry, a nie filmy. Brutalność produkcji wideo jest obecna świecie o wiele dłużej, a jednak to GTA, a nie Krzyk szokują opinię publiczną. Być może dlatego, że filmy robią to dłużej? Choć z drugiej strony większość wyjątkowo brutalnych gier to produkcje starsze. Wyżej wymieniłem te najbardziej znane przykłady i w większości są to gry nawet sprzed 20 lat. 

REKLAMA
Reklama

Wiele zależy od tego jak przemoc jest pokazana. Wiedźmin 3 czy Cyberpunk 2077 wręcz nią ociekają, ale jest to element większej całości. Hatred, Manhunt czy Succubus zrobiły z niej główny element promocji. 

Jeśli ktoś tego nie rozumie i nadal chce wyrażać oburzenie z powodu przemocy w GTA VI to warto pamiętać o kilku rzeczach. Nikt nikomu nie każe w to grać. Jest to tytuł wyłącznie dla osób pełnoletnich i jeśli sięgną po niego dzieci, to nie jest to wina gry czy jej twórców, a rodziców i opiekunów. Pamiętajcie też, drodzy oburzeni, że jedyne do czego prowadzą Wasze internetowe wpisy to jeszcze większa, a w dodatku darmowa promocja nowego GTA. Czy faktycznie na tym Wam zależy?

REKLAMA
Reklama