Pete Hegseth wykazał się lojalnością wobec Donalda Trumpa i zrealizował plan wojny o Iran tak, jak tego chciał amerykański prezydent. Niedawno jednak Donald Trump miał obdzwonić swoich doradców, czy powinien zwolnić Hegsetha. Dodajmy, że na etapie proceduralnym Kongresowi USA nie udało się postawić szefa Pentagonu w stan impeachmentu. Nie kończy to jednak kłopotów Hegsetha.
- 10 listopada, jeszcze w starym składzie Izby Reprezentantów, próbowano postawić Pete’a Hegsetha w stan oskarżenia. Uzasadniono to prowadzeniem wojny przeciwko Iranowi i jemeńskim Huti bez zgody Kongresu USA. Pierwsze głosowanie skończyło się obroną szefa Pentagonu i blokadą procedury impeachmentu.
- Impeachment to konstytucyjne postawienie urzędnika państwowego w stan oskarżenia przez parlament. Oznacza usunięcie wysokiego urzędnika państwowego z urzędu. Najgłośniejsze impeachmenty w USA dotyczyły m.in. Richarda Nixona za aferę Watergate, czyli montaż podsłuchów w sztabie wyborczym przeciwnika. Nixon sam ustąpił z urzędu w 1974 r. Donald Trump był dwukrotnie stawiany w procedurze impeachmentu, w roku 2019 i 2021. W obu przypadkach Senat głosował przeciw oskarżeniu prezydenta.
- Hegseth jest najbardziej atakowanym przez amerykańską lewicę współpracownikiem Donalda Trumpa.
Czytaj także: Pokój, reset czy większa wojna? Trudne negocjacje w Abu Zabi
Pete Hegseth wszedł do Pentagonu jak „burza”. W USA odpowiednikiem ministerstw są departamenty, a obronność trafiła w ręce prezentera Fox News i byłego żołnierza oraz uczestnika misji w Iraku i Afganistanie.
Nawet to, że Hegseth zmienił nazwę resortu i został nominalnie „sekretarzem wojny”, wskazuje na mindset „jastrzębia” Donalda Trumpa. Bo w bloku MAGA (Make America Great Again) Hegseth jest jednym z najwierniejszych współpracowników Trumpa i w Pentagonie wprowadza z żelazną konsekwencją wizję prezydenta.
Nawet wiceprezydent J.D. Vance sprzeciwiał się rozpoczynaniu wojny przeciw Iranowi, a Hegseth bez wahania realizował zadania od prezydenta. Rządy Hegsetha w Pentagonie są jednak naznaczone kontrowersjami. Do tego stopnia, że sam Trump widząc klęskę wyborczą w midterms rozważał dymisję swojego współpracownika. Pozbywając się Hegsetha pozbyłby się jednak swojego najwierniejszego żołnierza.
Trzy wojny Pentagonu
Pete Hegseth firmuje trzy duże militarne operacje USA. Były to ataki lotnicze przeciw Huti w Jemenie oraz operacja przeciw Wenezueli. Wciąż trwa wojna o Iran, choć zmieniła się jej skala. Dwie z trzech wymienionych operacji nie są uznawane za osobisty sukces Hegsetha. W sprawie Jemenu miał on się w grupie na Signalu dzielić wrażliwymi informacjami, a operacja „Epicka Furia” przeciw Iranowi okazała się politycznym „gwoździem do trumny” Partii Republikańskiej.
Operacja przeciw Wenezueli okazała się spektakularnym sukcesem, choć poprzedzonym kontrowersjami, bo Hegseth miał wywierać presję na wojskowych, aby zatapiać przemytnicze łodzie. Zanim USA schwytały Nicolasa Maduro w ramach koronkowej operacji „Absolute Resolve” 3 stycznia 2026 r., trwała operacja morskiej blokady wobec przemytników narkotyków z Wenezueli. Przemycające łodzie po prostu zatapiano i choć Hegsetha krytykowały amerykańskie media, to finał akcji okazał się korzystny dla Waszyngtonu. Sukces przyćmił krytyków.
Passa nowego szefa Pentagonu jednak się skończyła. Po pierwszym miesiącu operacji „Epicka Furia” rozpoczętej na przełomie lutego i marca przeciw Iranowi, w Pentagonie zrobiło się nerwowo. Rakiety i bomby spadające na Iran nie zmieniły władzy w Teheranie, choć w pierwszej fali nalotów zabito Najwyższego Przywódcę Alego Chameneiego.
Wojna o Iran końcem Hegsetha?
Zaczęto szukać winnych, choć tych w Pentagonie nie było, bo cały zamysł operacji był błędny. Zmiana władzy za pomocą bomb była po prostu wątpliwa. Hegseth sięgnął jednak po czystki w armii. Zdymisjonował szefa sztabu wojsk lądowych gen. Randy’ego George’a, co zaalarmowało amerykańskie media, ponieważ operacja przeciw Iranowi była operacją powietrzno-morską (Air-Sea Battle Concept), a nie lądową.
Wyrzucenie tak wysokiego wojskowego powołanego na kadencyjną służbę oznaczało czystki po niepowodzeniach na wojnie. Gen. George po prostu lubił polemizować z Hegsethem, za co zapłacił dymisją już w kwietniu. Z dowództw polecieli także szef szkolenia wojsk lądowych gen. David Hodne i szef ordynariatu polowego gen. William Green Jr. W października Hegseth wyrzucił gen. Bretta Sylvię, odpowiedzialnego za pion strategii w Pentagonie.
Wojskowy miał przemycać mediom informacje o wojnie z Iranem. Jeszcze w 2025 r. zwolniono szefa wywiadu wojskowego gen. Jeffreya Kruse’a, który uznał naloty na instalacje nuklearne w Iranie za niezbyt skuteczne. Hegseth stworzył więc rzeczywistość medialną, w której w Pentagonie powstała rzekomo grupa oficerów sprzeciwiająca się wojnie w Iranie. A w związku z tym, że jest ona niepopularna w USA, co pokazały wybory, opinia publiczna stanęła po stronie wojskowych, a nie ich politycznego szefa.
Czytaj także: Wyborcza klęska trumpistów, a zmiany w wojnie Rosja-Ukraina
Rządy dawnego dziennikarza Fox News nie są jednak tylko naznaczone błędami. Hegseth jest lepszym szefem Pentagonu niż piszą to jego skrajni krytycy z lewej strony amerykańskiej strony politycznej. W latach 2025 i 2026 armia USA odnotowała rekordową liczbę powołań do służby. Wynikało to z faktu, że jedną z reform Hegsetha była odpolitycznienie armii i nierobienie z niej awangardy poprawności politycznej.
Polityka „Warrior Ethos” (etos wojownika) przyniosła pozytywne skutki. Hegseth ma więc swoje sukcesy – są nimi rekrutacja i operacja w Wenezueli. Wojna o Iran położyła się jednak cieniem na całej amerykańskiej prawicy. Przyczyniła się ona do klęski midtermsowej Partii Republikańskiej, a to oznacza utratę większości w obu izbach Kongresu USA. Hegseth więc może się spodziewać przesłuchań i szykan ze strony nowej lewicowej większości i może stać się „kozłem ofiarnym” niespełnionych celów wojny na Bliskim Wschodzie.
