Wiesław Myśliwski nie żyje – poinformował w poniedziałek „Tygodnik Powszechny”. Wybitny pisarz i dwukrotny laureat Literackiej Nagrody Nike zmarł w wieku 94 lat.
- Zmarł Wiesław Myśliwski. Wybitny polski prozaik zmarł krótko po 94. urodzinach.
- Pisarz był dwukrotnym laureatem Literackiej Nagrody Nike.
- Ostatnia powieść autora pod tytułem „Ucho igielne” ukazała się w 2018 r.
„Zmarł Wiesław Myśliwski” – przekazał tygodnik we wpisie opublikowanym na Facebooku w poniedziałek przed godziną 10.
Do wpisu dołączono wypowiedź pisarza z ostatniego wywiadu, którego udzielił magazynowi.
– Powoływanie się na doświadczenie jest pychą. Coś, co przeżyliśmy, nie jest przecież niepodważalną wiedzą. Podlega tak samo prawom nieufności, jak wszystko – powiedział Wiesław Myśliwski w rozmowie z Wojciechem Bonowiczem.
Do śmierci wybitnego pisarza odniósł się także Instytut Książki.
„Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Wiesława Myśliwskiego, wybitnego polskiego prozaika, dwukrotnego laureata Nagrody Literackiej Nike” – napisano w krótkim wpisie na Facebooku.
Wiesław Myśliwski nie żyje. Miał 94 lata
Zaledwie kilka dni temu pisarz obchodził 94. urodziny.
Wiesław Myśliwski był jednym z najwybitniejszych polskich pisarzy. Debiutował w 1967 r. powieścią „Nagi sad”. W 1970 roku napisał kolejną – „Pałac”.
Za „Widnokrąg” z 1996 r. otrzymał Nagrodę Nike. W podobny sposób uhonorowano go za „Traktat o łuskaniu fasoli” opublikowany w 2006 r.
Ostatnia powieść autora ukazała się w 2018 roku pt. „Ucho igielne”.
Wiesław Myśliwski napisał także wiele dramatów, m.in. „Złodziej” (1973), „Klucznik” (1978) czy „Requiem dla gospodyni” (2000).
Dzieła Wiesława Myśliwskiego były tłumaczone na wiele języków.
Wiesław Myśliwski urodził się w 1932 roku w Dwikozach. Do gimnazjum uczęszczał w Sandomierzu, maturę zdał w 1951 roku. Pięć lat później na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim ukończył filologię polską.
W latach 1955-1976 pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej w Warszawie. Zajmował stanowiska od asystenta redaktora aż po zastępcę redaktora naczelnego.
Od 1975 do 1999 r. był redaktorem naczelnym kwartalnika „Regiony”, a od 1993 do 1999 r. także dwutygodnika „Sycyna”.
W międzyczasie od 1971 do 1983 roku był członkiem Związku Literatów Polskich. Od 1997 r. przewodził jury konkursu Ogólnopolskiej Nagrody im. Aleksandra Patkowskiego w Sandomierzu.