- Komisja Europejska w ramach Aktu o Rynkach Cyfrowych (DMA) wskazała, w jaki sposób Google ma udostępniać innymi podmiotom dane z wyszukiwarki internetowej.
- Google ma oferować dostęp do danych taniej, z mniejszym opóźnieniem oraz odpowiednią anonimizacją.
- Anonimizacja danych nie do końca działa i jest podatna na anomalie, które pozwalają łatwo zidentyfikować konkretne treści, miejsca, a nawet osoby.
Ku uciesze frontu walki z big techami, Komisja Europejska nakłada na technologicznych gigantów kolejne nakazy, zakazy i obostrzenia. O ile idea jest słuszna, tak wykonanie nie do końca.
Dane dotyczące tego, co wyszukujemy w sieci przekazywane przez Google innym podmiotom są tylko z pozoru anonimowe. Przygotowanie ich według wytycznych Komisji Europejskiej nie tylko pozwala zidentyfikować użytkowników i to, czego szukają w internecie, ale może ujawnić wrażliwe informacje na temat wojska czy dyplomatów. Sprawę opisuje na swoim blogu Prywatnik.pl Łukasz Olejnik.
Google musi udostępniać dane o naszej aktywności w wyszukiwarce, które powinny być anonimowe
W połowie lipca 2026 r. Komisja Europejska wydała decyzję wobec Google na podstawie Aktu o Rynkach Cyfrowych (DMA). Decyzja DMA.100209 precyzuje sposób realizacji art. 6 ust. 11 dokumentu i wskazuje jakie dane mają być przekazywane, komu, za jaką opłatą i z jakimi zabezpieczeniami.
Google już wcześniej przekazywał dane konkurentom, ale według Komisji Europejskiej były one zbyt okrojone, opóźnione i drogie, co ograniczało grono odbiorców. A unijny organ chce być jak Robin Hood, więc wskazał, co Google robi źle. Zarzucił firmie, że dane są stare (miały średnio 4,5 miesiąca), usuwały 90-100 proc. unikalnych zapytań oraz 30-40 proc. całkowitej ich całkowitej liczby, a orientacyjna cena pakietu danych wynosiła 1,6-9,9 mln euro.
Komisja Europejska orzekła, że Google ma udostępniać dane taniej, czyli w cenie kosztów ich przygotowania. Mają to być te same dane, których firma używa do optymalizacji swoich usług wyszukiwania, po zastosowaniu odpowiedniej anonimizacji oraz mają być nowsze. Na poziomie wewnętrznych wykorzystywań Google z zaznaczeniem, że ich minimalny „wiek” to siedem dni.
Dane mają jednak nie trafiać do wszystkich zainteresowanych podmiotów. Muszą one świadczyć usługi wyszukiwania na terenie Unii Europejskiej przez co najmniej dwa lata, a dla firm założonych w krótszym okresie niż dwa lata wstecz istnieje wymóg pozyskania ponad 50 mln euro inwestycji kapitałowych. Do tego mają mieć co najmniej średnio 50 tys. użytkowników miesięcznie i spełniać warunki bezpieczeństwa i ochrony danych.
Udostępnione dane mają być odpowiednio zanonimizowane i tu zaczynają się schody.
„W trybie natychmiastowym”. Jensen Huang nie jest już prezesem Nvidii
Dane o wyszukiwaniu mają być bardzo ogólne. To nie do końca się udało...
Dane, które Google przekazuje innym podmiotom, mają być przygotowane w taki sposób, aby nie pozwalały na identyfikację konkretnego użytkownika. Komisja Europejska przekazała konkretne założenia, które w teorii wyglądają sensownie.
Przykładowo informacja o lokalizacji jest przekazywana tylko wtedy, kiedy 1000 zalogowanych użytkowników korzysta w wyszukiwarki w tym samym miejscu, w tym samym języku i mniej więcej tym samym urządzeniu. Czyli jeśli minimum 1000 osób na smartfonie w Radomiu wyszuka frazę w języku polskim, wówczas informacja o lokalizacji trafia do ogólne bazy. W przeciwnym wypadku pojawi się tylko nazwa kraju.
System anonimizacji jest podatny na anomalie. Uwzględnia język wyszukiwania, ale nie uwzględnia języka wyświetlania. Jeśli pojedziemy do Paryża i wyszukamy informację po angielsku, ale na telefonie z ustawionym językiem polskim, będziemy się wyróżniać w tłumie.
Bazując na konkretnych przykładach przytoczonych w źródle, w regionie Oberallgäu w Bawarii jedna osoba spośród ponad 479 tys. wyszukała informacji po niemiecku na urządzeniu z ustawionym językiem rumuńskim. W powiecie kaliskim wyszukiwanie po polsku na urządzeniu z językiem węgierskim było jedynym z 2,2 mln.
Dodatkowo historia wyszukiwania ma być według wytycznych dzielona na trzy. To, zdaniem unijnych ekspertów, ma uniemożliwić jej połączenie. Cóż... tak, to nie działa. Szczególnie w przypadku wyszukiwań treści specjalistycznych wyniki da się połączyć.
Kwestia prywatności jest niczym przy naruszeniu bezpieczeństwa militarnego. Choć to nie jest jedyny taki przypadek
W temacie prywatności można jeszcze przymknąć na to oko. Tyle firm i podmiotów ma dostęp do tego, co wyszukujemy w sieci, że ten brak skutecznej anonimizacji nie powinien wyrządzić nam krzywdy. Chyba że odpowiednio zdolne służby będą w stanie w ten sposób namierzyć konkretny cel, ale to jest już problem małego promila ludzi na świecie.
Większym problemem jest udostępnianie informacji o miejscach wrażliwych, takich jak bazy wojskowe. I tu już połączenie lokalizacji z typem wyszukiwania jest niebezpieczne, bo np. w pobliżu miejsc skoszarowania wojsk pojawiają się zapytania o problemy z uzależnieniami. Z kolei w Genewie, gdzie przebywa wielu dyplomatów, można zobaczyć wyszukiwanie informacji o konkretnych osobach.
Przypomina to poniekąd sytuacje ze śledzeniem tras rejestrowanych przez zegarki sportowe i udostępnianiem ich w aplikacjach. Dzięki temu każdy mógł zobaczyć, w którym miejscu i w której konkretnej bazie żołnierze organizują poranne przebieżki.
Może zainteresuje Cię:
