Można mieć pod maską prawie dwa tysiące koni mechanicznych. Można oferować osiągi, które kilka lat temu wydawałyby się nierealne. Można też mieć technologię, nad którą pracują setki inżynierów, i samochód, który jest demonstracją możliwości współczesnej motoryzacji. Ale to wcale nie oznacza, że ktoś będzie chciał go kupić.
Rimac Nevera jest tego najlepszym przykładem. Bogacze nie chcą elektrycznych torped
Chorwacki producent właśnie kończy produkcję swojego najbardziej rozpoznawalnego samochodu. Z planowanych 150 egzemplarzy powstanie 71. To niewiele, szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę ambicje, jakie towarzyszyły temu projektowi. Nie mówimy przecież o samochodzie, który miał być kolejnym niszowym elektrykiem dla entuzjastów nowych technologii. Nevera miała pokazać, że przyszłość najbardziej ekskluzywnej części motoryzacji może należeć do napędu elektrycznego.
No to pokazała, że będzie dokładnie odwrotnie.
I co najciekawsze, Mate Rimac, czyli twórca marki, wcale nie jest tym faktem zaskoczony... albo przynajmniej w porę się zorientował, że trzeba zmienić narrację. Już blisko dwa lata temu mówił publicznie, że elektryczne hipersamochody nie mają większego sensu. Takie słowa z ust człowieka, który zbudował swoją pozycję właśnie na elektrycznej technologii, brzmiały jak prowokacja. Dzisiaj wszyscy patrzą na to już zupełnie inaczej.
Dodajmy, że wszystko dzieje się w tym czasie, kiedy elektryczny (i chiński oczywiście) Yangwang U9 Xtreme osiągnął 503,17 km/h na drodze publicznej i pobił rekord należący do Bugatti. To przecież news sprzed kilku dni raptem.
Elektryczne hipersamochody są doskonałe. To wada
Problem Nevery nie polega na tym, że jest złym samochodem. O nie, jest wręcz przeciwnie. To jedna z najbardziej imponujących konstrukcji ostatnich lat.
Cztery niezależne silniki elektryczne, napęd na wszystkie koła, moc 1914 KM i moment obrotowy 2340 Nm. Do tego przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 1,81 sekundy i prędkość maksymalna wynosząca 412 km/h. Takie parametry jeszcze niedawno były zarezerwowane dla najbardziej ekstremalnych samochodów spalinowych. Niekoniecznie z homologacją drogową.
Tyle że klienci kupujący samochody za kilka (kilkanaście) milionów euro niekoniecznie szukają najlepszych osiągów w tabelce. W tym segmencie liczą się zupełnie inne rzeczy: wyjątkowość, historia, charakter, emocje. Jednym słowem doświadczenie, którego nie da się łatwo zastąpić. Anglicy mają na to ładne słowo: heritage.
Silnik V12 czy V16 nie jest dla takiego klienta wyłącznie źródłem napędu. Jest częścią całego doświadczenia. Dźwięk, sposób oddawania mocy, reakcja na gaz, możliwość wkręcania jednostki na wysokie obroty. To są składowe auta, o którym można powiedzieć, że jest wyjątkowe. Samochód elektryczny tego nie daje, co najwyżej próbuje to w sztuczny sposób odwzorować.
Wielu producentów już się o tym przekonało. W ogóle istnieje trend, aby nawet najbardziej high-endowe propozycje jak najbardziej upodabniać do aut... prymitywniejszych. Dlatego np. Ferrari wprowadziło do oferty specjalną wersję modelu 12Cilindri – z dopiskiem Manuale. Chociaż to akurat tylko trik – bo czy w tym aucie jest skrzynia manualna? A skąd – jest tylko automat, który sprytnie „udaje” manuala.
Skrzynia manualna wraca do łask. Jest tylko jeden problem: musisz mieć kilka milionów
Po prostu elektryczny hipersamochód może być szybszy, bardziej efektywny i technologicznie doskonalszy. Ale niekoniecznie będzie bardziej pożądany.
Mate Rimac już wcześniej zwracał uwagę na ten paradoks. W segmencie samochodów popularnych elektryfikacja może być racjonalnym wyborem. W świecie najdroższych samochodów klienci chcą się jednak przede wszystkim wyróżnić. A auta elektryczne – naprawdę – wszystkie jeżdżą tak samo.
To trochę tak, jak z luksusowymi zegarkami. Smartwatch potrafi znacznie więcej niż mechaniczny czasomierz za kilkaset tysięcy euro. Czy nastąpił rychły koniec rynku luksusowych zegarków? No właśnie.
Mate Rimac nie odniósł jednak porażki
Nie jest przecież tak, ze jego firma właśnie plajtuje. Stało się wręcz odwrotnie – hype na jego elektryczne technologie stał się dla niego trampoliną do nawiązania relacji biznesowych z wielkimi koncernami. I zrobienia wielkich pieniędzy.
Nevera otworzyła Rimacowi drzwi do współpracy z największymi graczami branży. Chorwacka firma zaczęła dostarczać i projektować rozwiązania technologiczne dla takich producentów jak Porsche, Hyundai czy Aston Martin.
Najbardziej symboliczny jest zwrot w Bugatti, które od kilku lat należy przecież do Rimaca. Kiedy ogłoszono, że następca Chirona będzie powstawał pod skrzydłami Rimaca, wiele osób zakładało, że marka z Molsheim pójdzie w kierunku pełnej elektryfikacji. W końcu jej nowy właściciel zbudował swoją pozycję na elektrycznych hipersamochodach.
Tymczasem Bugatti Tourbillon otrzymało wolnossący silnik V16 o pojemności 8,3 litra, współpracujący z trzema silnikami elektrycznymi. Łączna moc układu wynosi 1800 KM. To hybryda, a nie samochód całkowicie elektryczny.
Elektryczne auto premium: co kupić, żeby wszyscy zobaczyli twój sukces? Oto nasz poradnik [ZŁOMNIK]
Co więcej, według Mate Rimaca doświadczenie zdobyte przy Neverze było niezbędne do opracowania zaawansowanego układu hybrydowego Tourbillona. Bez elektrycznego hipersamochodu nie byłoby dzisiejszego Bugatti w takiej formie.
To dość przewrotny finał. Samochód, który nie osiągnął zakładanej sprzedaży, pomógł stworzyć jedną z najbardziej niezwykłych konstrukcji spalinowo-elektrycznych na świecie.
Nie oznacza to oczywiście, że elektryczne samochody nie mają przyszłości
W wielu segmentach będą coraz ważniejszą częścią rynku. Nie oznacza też, że Nevera była nieudanym samochodem. To technologiczny majstersztyk, który na stałe zapisze się w historii motoryzacji.
Jest jednak różnica między tym, co producenci potrafią zbudować, a tym, za co klienci są gotowi zapłacić kilka milionów euro. Mate Rimac najwyraźniej zrozumiał to szybciej niż wielu innych producentów.
Ale może właśnie dlatego ma opinię motoryzacyjnego geniusza.
