Mohammad Mohebi, po strzeleniu gola w meczu Iranu z Nową Zelandią (2:2), wykonał cieszynkę uznaną przez część komentatorów za politycznie nacechowaną i prowokacyjną w kontekście napięć między Iranem a Stanami Zjednoczonymi. W sieci i mediach społecznościowych gest wywołał falę interpretacji: od sportowej ekspresji po symboliczny przekaz związany z wojną w Iranie.
- Mohammad Mohebi po golu dla Iranu wykonał kontrowersyjną cieszynkę, którą część komentatorów uznała za polityczny przekaz.
- Gest piłkarza wywołał dyskusję o granicy między sportową ekspresją a symboliką polityczną na stadionach.
- Przypadek Mohebiego dołączył do listy najbardziej kontrowersyjnych cieszynek w historii futbolu.
Mohebi po zdobyciu bramki podbiegł do trybun i „ostrzelał” ręką zgromadzonych kibiców.
Ten przypadek szybko dołączył do długiej listy najbardziej kontrowersyjnych cieszynek w historii futbolu, które wielokrotnie wykraczały poza sport i stawały się elementem sporów politycznych, religijnych lub społecznych.
Współczesny futbol od lat pokazuje, że celebracja bramki bywa równie głośna jak sam gol. W przypadku Iranu już w trakcie tej edycji mundialu pojawiły się napięcia związane z polityką, protestami i symbolicznymi gestami na stadionach, co dodatkowo podgrzewa interpretacje działań zawodników.
Cieszynki piłkarzy coraz częściej stają się komunikatem, nie tylko radości, ale też sprzeciwu, solidarności lub prowokacji.
Bez węgla, bez prądu, bez przyszłości. Rośnie niepokój wokół Turowa. „To ostatni moment”
Najbardziej kontrowersyjne cieszynki w historii futbolu
Jedna z najsłynniejszych i najbardziej dyskutowanych cieszynek w Premier League miała miejsce w 1999 r. Fowler, po golu dla Liverpoolu, udawał wciąganie nosem narkotyków przy linii bocznej boiska.
Angielska federacja ukarała go grzywną i zawieszeniem, uznając gest za promowanie niedozwolonych substancji. Sprawa była szeroko komentowana w Wielkiej Brytanii jako przykład nieakceptowalnego zachowania sportowca na najwyższym poziomie.
Inny przypadek. W 2009 r. Adebayor, po przejściu do Manchesteru City, po golu przeciwko byłemu klubowi przebiegł przez całe boisko, by celebrować tuż przed kibicami Arsenalu.
Gest został uznany za prowokacyjny i wywołał ogromne zamieszki na trybunach. Brytyjska federacja piłkarska ukarała piłkarza za „nieodpowiednie zachowanie”.
W wielu ligach europejskich zawodnicy byli karani za pokazywanie symboli politycznych lub religijnych podczas cieszynek. FIFA i UEFA wielokrotnie podkreślały, że stadion ma pozostać „neutralny politycznie”.
Niechlubnie zapisał się do panteonu cieszynek grający w barwach Lazio Di Canio, który w 2005 r. wykonał w kierunku trybun kontrowersyjny gest przypominający salut rzymski.
Choć sam zawodnik twierdził, że była to zwykła gestykulacja skierowana do kibiców, sprawa wywołała międzynarodową debatę o granicach ekspresji i symboliki w sporcie.
Tym razem nie polityczna, lecz powtarzana przez Christiano Ronaldo po każdej bramce cieszynka z okrzykiem „siuu” oraz uciszanie przez niego stadionów były wielokrotnie krytykowane jako element psychologicznej prowokacji wobec rywali i kibiców.
Tegoroczny turniej, rozgrywany w skomplikowanej atmosferze politycznej i społecznej, ponownie potwierdza, że futbol nie istnieje w próżni.
Przypadek Mohammada Mohebiego, który wpisał się w debatę o granicy między sportową ekspresją a politycznym przekazem, tylko potwierdza, że FIFA coraz częściej musi reagować nie na same gole, ale na to, co dzieje się sekundę po nich.
Historia futbolu pokazuje, że wybuchy euforii po zdobyciu bramki to coś więcej niż spontaniczna radość. Mogą okazać się manifestem, prowokacją lub symbolem o konotacjach społecznych bądź politycznych.
28-letni lekarz milioner. Raporty w szufladach, kamery w gotowości, kontrole na pokaz?
Protesty przed stadionem i gwizdy podczas hymnów
Dodatkowo selekcjoner reprezentacji Iranu Amir Ghalenoei po meczu z Nową Zelandią ostro skrytykował warunki, w jakich jego zespół funkcjonuje podczas turnieju. Jak stwierdził, irańska kadra jest „najgorzej traktowaną drużyną” spośród wszystkich uczestników mundialu.
Spotkanie rozegrane w Inglewood pod Los Angeles odbyło się w atmosferze napięć politycznych oraz protestów, które towarzyszą udziałowi Iranu w turnieju.
Przed rozpoczęciem meczu pod stadionem zgromadziło się kilkaset osób, w tym wielu Irańczyków mieszkających w Los Angeles. Część uczestników protestu, cytowanych przez agencję Reuters, podkreślała swoje rozdarcie między radością z udziału w wielkiej imprezie sportowej a sprzeciwem wobec polityki władz Iranu i niechęcią wobec USA.
Podczas odgrywania hymnów narodowych irański hymn został wygwizdany przez część trybun.
Po meczu Ghalenoei przekazał, że drużyna otrzymała polecenie natychmiastowego opuszczenia terytorium Stanów Zjednoczonych. Nie wskazał jednak, kto wydał taką decyzję.
– Nie dali nam nawet czasu na odpoczynek. Po meczu powiedziano nam: „Musicie natychmiast wyjechać”. Dla nas regeneracja jest kluczowa, a mimo to oczekuje się, że od razu wsiądziemy do samolotu i wrócimy do bazy w Tijuanie – powiedział selekcjoner.
Dodał, że harmonogram podróży drużyny jest jego zdaniem niekorzystny i niezrozumiały.
– Wygląda na to, że ktoś inny układa nam plan. Decyzje dotyczące nas zapadają gdzie indziej. Jesteśmy najgorzej traktowaną drużyną tego mundialu – ocenił.
Szkoleniowiec oraz kapitan reprezentacji Mehdi Taremi zwrócili również uwagę na brak części delegacji. Według ich relacji kilku członków sztabu oraz przedstawicieli federacji nie otrzymało wiz, co utrudnia funkcjonowanie drużyny.
– FIFA powinna bardziej nas wesprzeć. To dla nas bardzo trudna sytuacja – podkreślił Taremi.