
Dziewięć skamieniałych zębów znalezionych w południowych Chinach może istotnie zmienić naszą wiedzę o ewolucji człowieka. Naukowcy ustalili, że osiem z nich należało do przedstawicieli gatunku Homo erectus, którzy przetrwali w tym regionie znacznie dłużej, niż dotąd sądzono. Odkrycie przyniosło też dowody na ich życie w środowisku, które wcześniej uważano za wyjątkowo wymagające dla dawnych ludzi.
- W dwóch jaskiniach na południu Chin znaleziono dziewięć zębów przedstawicieli rodzaju Homo. Osiem przypisano gatunkowi Homo erectus.
- Analizy wykazały, że ludzie ci żyli w regionie między około 324 a 184 tys. lat temu, znacznie później, niż wcześniej potwierdzono.
- Badania wskazują, że Homo erectus potrafił przystosować się do życia w tropikalnych lasach deszczowych.
Wyniki badań międzynarodowego zespołu naukowców opublikowano 18 listopada w dwóch artykułach na łamach czasopisma „Nature”.
Badacze analizowali znaleziska z jaskiń Baxian i Naxian, położonych około 15 kilometrów od siebie w regionie autonomicznym Kuangsi-Czuang na południu Chin.
Wśród tysięcy szczątków zwierząt znaleziono dziewięć skamieniałych zębów przedstawicieli rodzaju Homo.
Osiem z nich przypisano gatunkowi Homo erectus, czyli człowiekowi wyprostowanemu, który pojawił się około 1,9 mln lat temu i rozprzestrzenił się z Afryki na rozległe obszary Eurazji.
Naukowcy wykorzystali analizy budowy zębów oraz badania zachowanych w nich dawnych białek.
Wiek znalezisk określono na podstawie kilku niezależnych metod datowania. Wyniki wskazują, że ludzie ci przebywali w regionie między około 324 a 184 tys. lat temu.
To istotne, ponieważ przesuwa najmłodsze dobrze datowane występowanie Homo erectus w kontynentalnej części Chin o ponad 200 tys. lat względem wcześniej znanych stanowisk.
Homo erectus żył w lesie tropikalnym. To zmienia wcześniejsze wyobrażenia
Drugim ważnym ustaleniem jest środowisko, w którym żyli przedstawiciele tego gatunku.
Homo erectus kojarzony był przede wszystkim z otwartymi krajobrazami, sawannami i obszarami leśnymi o mniej zwartej roślinności.
Tymczasem analiza szczątków zwierząt i rekonstrukcja dawnych warunków środowiskowych wskazują, że badani ludzie zamieszkiwali region pokryty gęstym lasem tropikalnym.
Takie środowisko stawiało przed nimi inne wyzwania. Dostępność pożywienia, orientacja w terenie i sposoby jego pozyskiwania różniły się od tych występujących na otwartych przestrzeniach.
Naukowcy przeprowadzili również badania składu chemicznego zębów, w tym zawartości izotopów strontu.
Wyniki sugerują, że przedstawiciele Homo erectus przemieszczali się na znaczne odległości, wykorzystując zasoby rozległych obszarów leśnych.
Zdaniem autorów odkrycie świadczy o większej zdolności gatunku do adaptacji, niż wcześniej przypuszczano.
Jeden z zębów nie pasował do pozostałych.
Szczególną uwagę zwrócił dziewiąty ząb.
Jego budowa różniła się od pozostałych, a badania białek nie wykazały jednej z cech charakterystycznych dla analizowanych zębów Homo erectus.
Nie oznacza to automatycznie, że odkryto nowy gatunek człowieka.
Naukowcy wskazują jednak, że znalezisko może świadczyć o obecności w regionie innej, nieustalonej dotąd linii dawnych ludzi.
W przyszłości dokładniejsze analizy mogą pomóc określić, do kogo należał nietypowy ząb.
Odkrycie jest istotne również dlatego, że w Azji w środkowym plejstocenie żyło kilka różnych populacji człowiekowatych. Ustalenie ich wzajemnych relacji pozostaje jednym z ważnych wyzwań współczesnej paleoantropologii.