Nowe przepisy wymierzone w pseudomedycynę są o krok od uchwalenia. Sejmowa Komisja Zdrowia pozytywnie zaopiniowała poprawki Senatu do tzw. ustawy „lex szarlatan”, która znacząco rozszerza uprawnienia Rzecznika Praw Pacjenta i wprowadza wysokie kary za praktyki zagrażające zdrowiu.
- Sejmowa Komisja Zdrowia poparła wszystkie poprawki Senatu do ustawy „lex szarlatan”.
Rzecznik Praw Pacjenta zyska możliwość wydawania natychmiastowych decyzji o wstrzymaniu niebezpiecznych praktyk oraz publicznych ostrzeżeń. - Za naruszanie zbiorowych praw pacjentów będą grozić kary do 1 mln zł, a za brak współpracy z RPP – do 100 tys. zł.
- Ustawa zakazuje stosowania praktyk pseudomedycznych, zwłaszcza wobec dzieci, pacjentów onkologicznych oraz osób z ciężkimi chorobami i zaburzeniami psychicznymi.
Przygotowana przez resort zdrowia we współpracy z Rzecznikiem Praw Pacjenta (RPP) regulacja zakłada, że rzecznik mógłby wydawać ostrzeżenia publiczne, jeżeli strona postępowania dopuści się praktyki, która może zagrażać pacjentom. Zyska także prawo do wydawania decyzji tymczasowych, zobowiązujących podmioty do natychmiastowego zaprzestania określonych działań lub zaniechań jeszcze przed zakończeniem postępowania.
Lex szarlatan w Sejmie. Posłowie pracują nad ważnymi zmianami
Kary za naruszanie zbiorowych praw pacjentów
Rzecznik będzie mógł też żądać wszczęcia i brać udział w postępowaniach cywilnych dotyczących praw pacjenta na takich samych prawach, jakie przysługują prokuratorowi. Resort zdrowia w porozumieniu z RPP przewidział także wysokie kary finansowe. Za naruszanie zbiorowych praw pacjentów będzie grozić kara do 1 mln zł, a za brak współpracy z rzecznikiem – do 100 tys. zł. Sankcje te będą obowiązywały także wtedy, gdy działalność zostanie zakończona tuż przed wydaniem decyzji.
„Lex szarlatan” w sejmie. Posłowie podjęli decyzję
Ustawa wprowadza zakaz stosowania praktyk pseudomedycznych, zdefiniowanych jako udzielanie świadczeń zdrowotnych, które stwarzają ryzyko uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo śmierci człowieka przez osobę niewykonującą zawodu medycznego; oferowania lub stosowania metod diagnostycznych lub leczniczych niebędących świadczeniem zdrowotnym, w przypadku których wprowadza się pacjenta w błąd, że posiadają one właściwości świadczenia zdrowotnego.
Regulacja wprowadza również zakaz stosowania praktyk pseudomedycznych w zakresie diagnostyki lub leczenia małoletnich, chorób onkologicznych, ciężkich nieuleczalnych chorób lub zaburzeń psychicznych.
Ziołolecznictwo i „znachorstwo”
Po wejściu ustawy w życie żaden podmiot nie będzie mógł udzielać świadczeń zdrowotnych bez oficjalnego wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą i podejmować takich działań w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Ustawa reguluje także kwestie ziołolecznictwa – chodzi o oddzielenie legalnej, bezpiecznej i stosowanej od wieków fitoterapii, która często stanowi wsparcie tradycyjnego leczenia, od niebezpiecznego znachorstwa.
Poprawki izby wyższej są autorstwa senackiego Biura Legislacyjnego i nie zmieniają merytorycznego sensu ustawy. Mają charakter legislacyjny i redakcyjny.