Reklama
Sport

Dwie kadencje Jana Urbana. Eksperyment selekcjonera pogrążył reprezentację

Na początku można było poczuć ulgę. Gdy Jan Urban przejął kadrę, za którą ciągnęły się kolejne afery, kibice czekający na normalność mówili: wreszcie mamy trenera. Po kilku miesiącach większość fanów chce jego zwolnienia. Wyniki i nastrój wokół kadry zmieniły się na tyle, że można mówić nie o jednej, a o dwóch zupełnie różnych kadencjach Jana Urbana w reprezentacji.

Paweł Żurek
Opinia autorstwa: Paweł Żurek
Dzisiaj 17:14
8 min
Jan Urban w meczu ze Szwecją zagra o pozostanie w dywizji B Ligi Narodów. Stawką będzie prawdopodobnie także jego posada (fot. Shutterstock oraz PAP/Leszek Szymański / Shutterstock oraz PAP/Leszek Szymański)

Dwóch, bo trudno nie odnieść wrażenia, że kadra przed spotkaniem ze Szwecją, którego stawką był awans na Mistrzostwa Świata i po jego rozegraniu, to niemal różne drużyny. Inne, znacznie gorsze, są wyniki, dyspozycja czy poziom rywali, z którymi reprezentacja jest w stanie rywalizować. Zmieniły się też nastroje wokół kadry, za co selekcjoner Jan Urban może zapłacić, jeśli przegra spotkanie rozgrywane we Wrocławiu.

A zaczęło się dość obiecująco. Urban przejął reprezentację przed spotkaniem z Holandią w eliminacjach do MŚ i na trudnym terenie w Rotterdamie wywalczył remis. To dalej strata punktów, więc ciężko świętować, ale jednocześnie wynik, który można było przyjąć z ulgą. Po porażce z Finlandią, aferze wokół odebrania Robertowi Lewandowskiemu opaski kapitana, odejściu Michała Probierza, remis z tak wymagającym rywalem zasługuje na docenienie. 

Zwłaszcza że po nim przyszły kolejne dobre wyniki. Do finału baraży o MŚ kadra tylko raz straciła punkty – po kolejnym remisie z Holendrami, tym razem w Warszawie – a wygrała łącznie pięć z sześciu spotkań. 

Można wybrzydzać, przypominać rywali reprezentacji – Nową Zelandię, Albanię w półfinale baraży Mistrzostw Świata czy Maltę i Litwę, z którymi wygrywał też Michał Probierz. Te narzekania brzydko się jednak zestarzały. Jak pokazały kolejne miesiące, czasem trudno o zwycięstwo kadry nawet z zespołami tej klasy.

REKLAMA
Reklama

Przed meczem ze Szwecją, który rozegrano pół roku po zatrudnieniu Jana Urbana, prowadzona przez niego drużyna miała za sobą passę siedmiu meczów bez porażki i awans do finału baraży. Kwalifikacja na turniej w Ameryce wydawała się planem minimum, choć jednocześnie bardzo trudnym do wykonania. 

Druga odsłona kadry. Brak szczęścia i problem z wyjazdami

Nie było jednego momentu, w którym gra kadry nagle się załamała, a za tym poszło pogorszenie wyników. Niektórzy, jak np. Wojciech Kowalczyk w Kanale Zero, twierdzili, że to nawet nie kwestia przegranego meczu ze Szwedami w finale baraży o mundial. Co w takim razie? Według byłego zawodnika Realu Betis kadra przegrała ze Szwecją na wyjeździe, bo regularnie nie radzi sobie w spotkaniach rozgrywanych poza krajem.

REKLAMA
Reklama

Tomasz Frankowski, wielokrotny reprezentant Polski, z którym portal Zero.pl rozmawiał przed meczem we Wrocławiu, mówił z kolei, że tej drużynie brakuje szczęścia. – Prezes Wisły Kraków Jarosław Królewski twierdzi, że kadra potrzebuje matematycznej bazy danych, która ją wspomoże. Prawdopodobnie też, ale w wielu momentach piłką rządzi szczęście, a kadra Jana Urbana wyraźnie go nie ma – zaznaczył 56-krotny reprezentant Polski.

W finale baraży, których stawką był awans na mundial w USA, Meksyku i Kanadzie, nasza kadra oddała dwa razy więcej strzałów niż rywale, miała cztery razy więcej rzutów rożnych, znacznie większe posiadanie piłki. Na tym tle wynik jest jeszcze bardziej bolesny. Szwedzi zdobyli trzy bramki po pięciu strzałach, w czym w znacznym stopniu pomogły im błędy indywidualne zawodników naszej kadry. Można też zastanawiać się, czy szczęście dopisało Polakom przy wyborze sędziego, który w finale baraży nieco utrudniał im zadanie.

Ostatecznie to Szwedzi po finale baraży mogli czekać na mundial, a polscy kibice – na mało znaczące mecze towarzyskie. 

Tłumy żegnały tragicznie zmarłego piłkarza. Na pogrzebie prezes Realu i trener Hiszpanii

Stały zestaw jokerów odstawiony. Zostali młodsi i debiutanci

Po porażce w Solnej było niemal tylko gorzej. Polska straciła punkty w obu spotkaniach z Bośnią, mecz ze Szwecją przegrała, a jakże, częściowo z powodu błędów indywidualnych, a na koniec uległa Rumunii, czyli najgorszej drużynie, z którą trafiła do grupy Ligi Narodów.

REKLAMA
Reklama

Kadra w niespełna trzy miesiące straciła szanse na korzystne losowanie podczas eliminacji do Euro 2028, które zostanie przeprowadzone w grudniu tego roku, a do tego jest o krok od spadku do dywizji C Ligi Narodów. 

Pół roku od początku kadencji Urbana zakończone spotkaniem ze Szwecją i kolejne sześć miesięcy, w którym kadra zaliczyła regularny zjazd. Pierwszy okres: dość obiecujący. Drugi: frustrujący i upokarzający. 

Jedna z przyczyn tego załamania formy wydaje się dość oczywista – to eksperymenty. Na początku kadencji Urbana punkty w ważnych meczach – z Holandią, Maltą oraz Albanią w barażu o MŚ – pomagali mu zdobyć doświadczeni zawodnicy wpuszczani na boisko w trudnych momentach. Tak było w spotkaniu w Rotterdamie, rewanżowym meczu z Holendrami w Warszawie, barażowej rywalizacji z Albanią.

Niemal za każdym razem selekcjoner korzystał z tego samego zestawu jokerów. Z Holandią na boisko wszedł Paweł Wszołek i Kamil Grosicki, którzy pomogli ratować wynik, w rewanżu na Stadionie Narodowym zmiennikami był Wszołek, Grosicki i Kapustka, z Maltą – Świderski, Kapustka i Grosicki, a z Albanią Świderski, Kapustka oraz Przemysław Frankowski. Nazwiska nieco się zmieniały, ale nie schemat działania: doświadczeni zawodnicy wchodzili na boisko, gdy wynik był niekorzystny (0:1 i 0:1 z Holandią, 2:2 z Maltą, 1:1 z Albanią) i pomagali ratować sytuację. Trzeba dodać, że skutecznie.

Kłopot reprezentacji. Drużyna dopiero się tworzy 

W Lidze Narodów Jan Urban z konieczności i częściowo z własnego wyboru zmienił strategię. Zostawił doświadczony trzon zespołu, Roberta Lewandowskiego, Piotra Zielińskiego, Jana Bednarka czy Jakuba Kiwiora, a jednocześnie odsunął część starszych zawodników – głównie bramkarzy i skrzydłowych – i odważnie otworzył kadrę dla młodych debiutantów. Jak przyznał, traktuje te rozgrywki jako poligon przed eliminacjami Euro 2028. Do tej pory w LN zadebiutowało pięciu zawodników, a w całych eliminacjach do MŚ – trzech. 

REKLAMA
Reklama

Urban przyznał kilkukrotnie, że w Lidze Narodów celowo eksperymentował ze składem.

– Zawsze jest gra o coś, ale z tych wszystkich gier o mistrzostwo świata czy Europy, to jednak Liga Narodów jest tym momentem, kiedy tych prób można i wydaje mi się wręcz, że trzeba robić zdecydowanie więcej – powiedział podczas konferencji po porażce z Rumunią. 

Kolejny powód gorszych wyników wydaje się jeszcze bardziej prozaiczny: to rywale. W dywizji B nasza kadra trafiła na rywali mocniejszych niż uczestnicy eliminacji do MŚ. To dwa zespoły, które grały na mundialu, Szwecja oraz Bośnia i Hercegowiną, a do tego jeden europejski słabeusz, Rumunia.

Dwie kadencje Jana Urbana. Selekcjoner może zapłacić za pogorszenie wyników 

Wyniki w meczach z tymi zespołami jeszcze bardziej unaoczniły to, co widać w grze reprezentacji od dłuższego czasu.

Kadra, choć składa się z zawodników o dużych umiejętnościach, nie stanowi drużyny będącej w stanie podnosić się w trudnych momentach.

Biorąc pod uwagę to, że Liga Narodów jest dla selekcjonera rodzajem pola doświadczalnego przed eliminacjami do mistrzostw Europy w 2028 roku, trudno przewidywać, że taka drużyna szybko powstanie. Raczej trzeba będzie na nią poczekać, o ile proces budowy nie zostanie zaraz zatrzymany przez zwolnienie Jana Urbana. 

REKLAMA
Reklama

Zmiana podejścia selekcjonera, brak szczęścia czy wyraźnych liderów wśród doświadczonych zawodników, mocniejsi przeciwnicy, eksperymenty, słabsza gra na wyjazdach. Lista czynników, które doprowadziły kadrę do jej obecnej sytuacji, jest długa. Skutkiem są bardzo złe wyniki, utrata dobrej sytuacji przed eliminacjami do Euro 2028, a być może także spadek w Lidze Narodów.

Wszystko w trakcie zaledwie kilku miesięcy kadencji Jana Urbana. Jednej z dwóch, ale jednocześnie tej, za którą selekcjoner może niebawem zapłacić utratą stanowiska.

 

REKLAMA
Reklama