- Hybrydy PHEV, czyli plug-in, to spalinowe samochody „wzbogacone” o dodatkową baterię i silnik elektryczny. Dzięki temu takie samochody potrafią poruszać się w trybie bezemisyjnym.
- W Zero.pl porównujemy dwa takie auta obecne na polskim rynku – Skodę Kodiaq PHEV oraz Opla Grandlanda PHEV. Którego z nich lepiej kupić?
- Oba samochody zostały udostępnione redakcji przez importerów poszczególnych marek, a po teście zwrócone.
Na początek może mały disclaimer – może i porównujemy tutaj samochód czeski (Skodę Kodiaq) z samochodem niemieckim (Opel Grandland), ale tak naprawdę jest to porównanie technologii dwóch wielkich koncernów: Volkswagena, który jest właścicielem czeskiej Skody, oraz Stellantisa, który jest międzynarodowym molochem, ale pierwsze skrzypce grają w nim marki francuskie.
4,75 zł za litr gazu. Cena szokuje, ale poczekajcie na koniec CPN
Do czego zmierzam: Skoda Kodiaq to z grubsza ten sam samochód, co Volkswagen Tayron. Z kolei Opel Grandland to po prostu zapakowany w inną folijkę Peugeot 5008. Oba auta porównamy w trzech kategoriach. Sprawdzimy ich napęd i wrażenia z jazdy, wymiary i praktyczność wnętrza oraz cennik.
Skoda Kodiaq PHEV kontra Opel Grandland PHEV: napęd i wrażenia z jazdy
Oba auta, co oczywiście nie jest żadnym zaskoczeniem, poza silnikiem spalinowym mają również silnik elektryczny, który korzysta z energii zmagazynowanej w niewielkiej baterii. Od „typowych” hybryd – takich spopularyzowanych przez Toyotę – różni je oczywiście konieczność (a raczej powinność) ładowania akumulatora. Tylko z naładowaną baterią hybrydy plug-in pokazują swoje zalety. Jeśli ktoś nie ma jak ładować samochodu, to raczej nie ma po co takowej hybrydy plug-in w ogóle kupować.
W przypadku Skody cały układ oparty jest o silnik 1.5 TSI i dzieje się tak w całej grupie Volkswagena zresztą od lat. Silnik spalinowy współpracuje z sześciobiegowym automatem, moc to 204 KM, a maksymalny moment obrotowy wynosi 250 Nm. Przyspieszenie do 100 km/h to 8,4 sekundy. I to jest słabsza wersja. Dostępna jest jeszcze mocniejsza – silnik jest ten sam, ale koni jest już 272.
Opel Grandland pod maską jest podobny do słabszej wersji Kodiaqa. Benzynowy silnik o pojemności 1,6 litra daje razem z silnikiem elektrycznym 195 KM i aż 350 Nm. Przyspieszenie do 100 km/h jest niby o mniej więcej pół sekundy krótsze, ale w tym segmencie nie robi to jakiejś różnicy. Różnicę robi za to pojemność baterii. W Oplu jest ona bowiem odczuwalnie mniejsza. To 21 kWh brutto (17,9 kWh netto). Skoda Kodiaq ma baterię o pojemności 25,7 kWh brutto, co netto daje 19,7 kWh.
Przy zużyciu energii w warunkach późnojesiennych (czytaj – raptem kilka stopni na plusie) na poziomie ok. 25 kWh/100 km te kilka kilowatogodzin w baterii więcej w mieście robi jednak różnicę. Skoda Kodiaq pokona w takich warunkach kilkanaście kilometrów więcej. Można się tu zbliżyć w realnych warunkach do nawet 70 km zasięgu na prądzie, a w Grandlandzie będzie to raczej 50-60.
Generalnie: przeciętnemu Kowalskiemu w obu przypadkach ten zasięg wystarczy na całodzienne kręcenie się po mieście. Jeśli jednak ktoś na przykład mieszka pod miastem i do pracy musi podjechać obwodnicą czy autostradą, Kodiaq będzie po prostu lepszym wyborem, bo daje większy zapas energii. I przypominam też, że kupowanie PHEV-a, żeby jeździć po mieście z wyładowaną baterią, nie ma żadnego sensu.
Zwłaszcza że oba samochody nie grzeszą kulturą pracy w mieście przy wyładowanej baterii, chociaż znowu – delikatnie gorzej wypada Grandland. W każdym razie przy pustym akumulatorze oba auta zmieniają się w „zwykłe” hybrydy, które co chwilę odpalają silnik spalinowy. W przypadku Skody ten moment jest dość nieprzyjemny, łatwo wyczuwalne jest gwałtowne „naprężenie się” nadwozia przy odpaleniu benzyniaka. Ale w Oplu wygląda to jeszcze gorzej – zwłaszcza jeśli silnik spalinowy jest zimny. Komputer pokładowy nieszczególnie wie co z nim zrobić, jak dobrać przełożenie skrzyni, całość robi dość meczące wrażenie, samochód wręcz się dławi. Sytuacja odrobinę poprawia się po nagrzaniu jednostki benzynowej.
Grandland za to robi trochę lepsze wrażenie w trasie. Oba samochody spalają podobną ilość paliwa (7-8 litrów na ekspresówkach i 9-10 litrów na autostradach), ale Grandland ma nieco większy bak, bo 55-litrowy. 45 litrów w Skodzie to trochę mało, realnie na autostradzie trzeba będzie dość często robić przystanki.
A jak jest z jazdą? Dość podobnie – oba samochody generalnie nie drażnią za kierownicą, chociaż mi się bardziej podobał układ kierowniczy w Skodzie. Ale różnice są kosmetyczne, a oba samochody są sprawnymi środkami transportu z punktu A do punktu B. Chociaż trzeba jeszcze zauważyć, że Kodiaq jest lepiej wyciszony.
Ogółem: punkt dla Skody.
Skoda jak zwykle punktuje bagażnikiem, system multimedialny jest lepszy w Oplu
Przechodzimy do wymiarów obu aut. Skoda Kodiaq jest nieco większa, ale ten zysk widać głównie w bagażniku, ale do tego przejdziemy za chwilę. W każdym razie Skoda Kodiaq jest dłuższa od Opla Grandlanda o ok. 10 cm (4758 mm vs 4650 mm). Różnica w długości i szerokości obu aut jest właściwie pomijalna. Tak jak znikoma jest różnica w rozstawie osi, który w obu przypadkach wynosi ok. 2,8 metra.
Co z tego wynika? To niezwykle komfortowe auta w środku, zwłaszcza na kanapie w drugim rzędzie jest mnóstwo miejsca, co docenią rodziny. Chociaż w Kodiaqu po podłodze między rzędami ciągnie się absurdalny schowek (?), który uniemożliwia wygodną podróż na kanapie we trójkę:

Skoda Kodiaq PHEV. (fot. Piotr Rodzik / Zero.pl)
Te same rodziny bardziej docenią jednak bagażnik w Skodzie Kodiaq. Kufer jest sporo mniejszy niż w wersji niehybrydowej, bo gdzieś trzeba było upchnąć pakiet baterii, niemniej jednak 745 litrów to wciąż doskonały wynik.
W Grandlandzie w wersji PHEV bagażnik nie jest mniejszy względem innych wersji, co jest plusem. A z minusów… to i tak 550 litrów. To jednak robi różnicę. W obu przypadkach w bagażniku znajdziemy podwójną podłogę, schowki i haczyki.
O stylistyce wnętrza nie chcę się specjalnie rozwodzić, chociaż muszę przyznać, że minimalistyczny projekt Opla bardziej mi podchodzi. Z drugiej strony nie podoba mi się jego kierownica, ale chyba w żadnym Oplu nie ma teraz według mnie ładnej kierownicy.
Co ciekawe, w obu przypadkach producenci zdecydowali się ukryć cięcie kosztów stosowaniem materiałowego wykończenia deski rozdzielczej. Tam, gdzie spodziewalibyście się ordynarnych plastików, często jest jakaś „wykładzina”, dość szorstka w odbiorze, ale jednak lepsze to niż gołe tworzywo. Warto zauważyć, że boki tunelu środkowego w Oplu są wyłożone ekoskórą. W Kodiaqu w tym miejscu jest plastik.
Nie jestem również fanem systemu multimedialnego w Kodiaqu. Po pierwsze – jest ospały, to problem, który Skoda ma od kilku lat i nic się tutaj za bardzo nie zmienia. Po drugie – ergonomicznie to mały koszmarek, bo zdecydowana większość funkcji auta jest obsługiwana właśnie przez ten ekran. Czego nie znoszę.
Dla porównania w Grandlandzie jest cały oddzielny panel do klimatyzacji, co jest po prostu wygodne. A sam system sprawia wrażenie bardziej uporządkowanego i bardziej responsywnego.
Kodiaq ma jeszcze jednego asa w rękawie – cały pakiet rozwiązań Simply Clever. W Kodiaqu w drzwiach ukryte są parasolki (czego już nie ma w Superbie), na środku tunelu środkowego jest praktyczny czyścik do ekranu multimedialnego, sprytne są również popielniczki w drzwiach.
Ogółem: remis. Grandland przekonuje mnie bardziej projektem systemu multimedialnego i ogólnie wnętrza. Skoda jednak nadrabia sprytnymi dodatkami oraz pojemnością bagażnika.
Skoda Kodiaq jest droższa, choć tylko teoretycznie
Cennik obu aut to niby deklasacja propozycji Skody. Najtańszy Kodiaq PHEV – w wersji wyposażenia Selection – kosztuje ponad 200 tys. zł. Opel Grandland PHEV to z kolei 187 400 zł. Brzmi jak nokaut, ale Skoda daje duże rabaty. Aktualnie to mniej więcej 30 tys. zł i wtedy Kodiaq kosztuje 173 750 zł. Czyli jest… tańszy od Grandlanda. Chociaż trzeba przyznać, że to bardzo dobra oferta (stan na 15 listopad), bo wcześniej rabat był niższy, a samochód kosztował 186 250 zł.
75 lat temu ruszyło FSO. Dziś już wiemy, że produkcja samochodów nie ma sensu
W obu przypadkach mówimy o samochodach już sensownie wyposażonych. Kodiaq ma 18-calowe felgi, a Grandland nawet 19-calowe. Kamera cofania, wirtualny kokpit czy dwustrefowa (a w przypadku Kodiawa nawet trójstrefowa) klimatyzacja to standard.
Kodiaq robi się droższy wraz z dodawaniem kolejnych elementów wyposażenia. Droższa wersja Grandlanda nieznacznie przekracza 200 tys. zł, choć tutaj również nie jest to jeszcze full opcja. Z kolei w przypadku Kodiaqa – bez żadnego rabatu – cena za mocniejszą (z mocniejszym silnikiem) wersję Sportline to ponad 230 tys zł.
Powiedziałbym więc: remis, o ile trafimy na dobrą ofertę w Skodzie.
To które auto wybrać? Być może... żadne
Teoretycznie nieco lepsza jest więc Skoda Kodiaq PHEV, która zyskuje przede wszystkim większym bagażnikiem i lepszą baterią, ale różnice między oboma autami są na tyle drobne, że tak naprawdę... najlepiej sprawdzić oba. I wybrać ten, który bardziej podpasuje.
I trzeba też uczciwie przyznać, że dopłata do wersji plug-in w przypadku obu aut jest dość znacząca. To nawet 30-40 tys. zł. Do czego zmierzam? Zanim popędzicie po PHEV-a do salonu Skody czy Opla, najpierw... policzcie, czy to w ogóle ma sens.
Na samym początku tekstu wspomniałem, że hybryda plug-in to propozycja dla świadomego klienta i dokładnie tak jest. Plug-in ma sens tylko wtedy, kiedy ładujesz go w domu i jeździsz po mieście tylko na prądzie. Jednocześnie musisz jeździć na tyle dużo, że w eksploatacji miejskiej „odrobisz” te kilkadziesiąt tysięcy złotych, które trzeba było dołożyć do auta względem prostszych, spalinowych wersji.
I tak, odrobisz tylko w mieście, bo w trasie spalanie będzie podobne jak w „zwykłych” wersjach. Trzeba to więc policzyć, nie dla każdego PHEV będzie opłacalny.
No chyba że ktoś nie chce w mieście smrodzić spalinami. Ale to już inna historia, niekoniecznie o pieniądzach.
Może zainteresuje cię także:











































