Donald Trump nie jest politycznym wypadkiem przy pracy ani przejściową anomalią, którą wystarczy przeczekać. Jest symptomem głębokiej zmiany w amerykańskiej polityce – zmiany, która może ostatecznie zamienić wieloletniego sojusznika Europy w jej największe zagrożenie.
Europejscy przywódcy powinni bardziej uważać na to, co mówią o Donaldzie Trumpie. Były ambasador USA przy NATO radzi, że „mogą myśleć, że to głupota i że będzie miała straszne konsekwencje, ale nie muszą o tym mówić”. Wytłumaczył także kilka z kontrowersyjnych decyzji Trumpa.
Europa dopiero weszła w wiosnę, a już bije niepokojące rekordy. Marzec 2026 r. okazał się drugim najcieplejszym w historii pomiarów i jednocześnie jest potwierdzeniem, że klimatyczne anomalia stają się nową normą.
Rodzice wierzą, że z liberalnych domów wyrastają liberalne dzieci. Tymczasem w pokojach ich nastoletnich latorośli kiełkuje eurosceptycyzm, nacjonalizm i przedziwne światopoglądowe hybrydy, które zaskoczyłyby niejedną babcię.
Wystarczył jeden komentarz sekretarza generalnego NATO, by europejska prasa oskarżyła Sojusz o „mówienie głosem Waszyngtonu”. Problem w tym, że w wojnie USA z Iranem nikt w Europie nie ma odwagi głośno powiedzieć, że NATO nie jest od rozwiązywania kryzysów na Bliskim Wschodzie – a już na pewno nie wbrew własnej jedności.
