Amerykańskie służby specjalne od początku XXI w. przyłapały chiński wywiad na prowadzeniu operacji szpiegowskich prawie ćwierć tysiąca razy. Ale romans CEO Nvidii Jensena Huanga ma szansę przerosnąć wszystkie poprzednie afery razem wzięte.
Jensen Huang po 33 latach kierowania Nvidią zrezygnował ze stanowiska jej dyrektora generalnego oraz członka zarządu. Już tylko ta informacja wywołała w czwartek 12 listopada 2026 r. poruszenie na całym świecie. Chodziło przecież o korporację, której rynkowa wycena jeszcze w zeszłym tygodniu przekraczała 4,30 biliona dolarów. Jedynie Apple może chwalić się wyższą kapitalizacją.
Jednak ważniejsze okazały się okoliczności decydujące o tym, że wspaniała kariera twórcy Nvidii została nagle przerwana. Stało się tak przez intymny związek z piękną Alice Huang, która choć nosi to samo nazwisko, nie jest bynajmniej żoną CEO kluczowej dla przyszłości USA korporacji. Za to najprawdopodobniej przez lata pracowała dla chińskiego wywiadu. Konsekwencje tego dopiero zaczynają wychodzić na jaw i mogą wstrząsnąć Stanami Zjednoczonymi.
Na razie w ciągu kilku dni akcje Nvidii straciły na wartości około pół biliona dolarów. Zaś w amerykańskim mediach narastają spekulacje - czy Jensen Huang mógł pod wpływem kochanki, działać na szkodę interesów USA. Kreując decyzje podejmowane w Białym Domu, zgodnie z życzeniem Pekinu.
Kochanka w Singapurze
„Upadek Huanga rzuca nowe światło na prezydenta Donalda Trumpa, który nawiązał szczególnie bliską relację z prezesem firmy, do niedawna będącej najcenniejszą korporacją na świecie” – doniósł 12 listopada 2026 r. portal telewizji informacyjnej CNBC. „Huang stał się kluczowym głosem w amerykańskiej polityce w zakresie sztucznej inteligencji, jednocześnie forsując kwestie leżące w interesie Nvidii, takie jak zachowanie dostępu do otwartego kodu źródłowego sztucznej inteligencji i lobbowanie za zezwoleniem na eksport układów scalonych do Chin” – uzupełniano w CNBC.
Nieco wcześniej „The New York Times”, powołując się na swoje źródła w służbach wywiadowczych ogłosił, iż zadaniem Alice Huang było nakłonienie wpływowego kochanka, by wystarał się w Białym Domu o złagodzenie restrykcji nałożonych na eksport najbardziej zaawansowanych układów scalonych do Chin. Obecnie niezbędnych dla rozwoju sztucznej inteligencji.
Faktycznie w zeszłym roku, pomimo sprzeciwu wyrażonego w Kongresie zarówno przez Demokratów, jak i Republikanów prezydent Trump zgodził się wznowić sprzedaż chińskim odbiorcom akceleratorów GPU H200. Czyli błyskawicznie przetwarzających ogromne ilości danych kart obliczeniowych, zaprojektowanych przez Nvidię z myślą o trenowaniu AI. Pośrednictwem w ich zakupie zajęła się od razu, mająca swą siedzibę w Singapurze firma Megaspeed. Na pierwszy rzut oka nie było w tym nic dziwnego, bo już wcześniej robiła interesy z Nvidią.
Co to jest Megaspeed?
Współpracę nawiązano w 2023 r., gdy singapurską filię chińskiego producenta gier komputerowych 7Road przejęła Alice Huang. Następnie błyskawicznie przekształciła ją w dostawcę usług chmurowych oraz serwerowych i bez problemu znalazła 4,8 mld dolarów na zakup chipów Nvidii. Działo się to, gdy administracja Trumpa wprowadzała kolejne restrykcje na dostawy zaawansowanych technologicznie urządzeń do Chin.
Czytaj także: Bez bomb, bez strzałów. Jak USA i Chiny walczą o chipy
Dokumenty, ujawnione przez „The New York Times” wskazują, że Megaspeed był pośrednikiem, dostarczając objęte embargiem produkty Nvidii do Państwa Środka. Jednocześnie pani Alice Huang przestała oficjalnie stać na czele firmy, choć wciąż zarządzała nią z „tylnego siedzenia”. Głównym obiektem jej zainteresowania został Jensen Huang. Ów nie miał nic przeciwko temu. Tym bardziej, iż od dawna nie grzeszył małżeńską wiernością, o czym świadczył długoletni, biurowy romans z wiceprezeską Nvidii ds. opieki zdrowotnej Kimberly Powell (ujawniony przez „The New York Times”).
Podejrzewana o działanie na zlecenie chińskiego wywiadu Alice Huang także miała swoje sekrety. I nie chodzi tu o męża, wziętego biznesmena Kanga Weia, założyciela funduszu inwestycyjnego Shanghai Hexi. Nota bene szef Nvidii zawarł znajomość z małżonkiem przyszłej kochanki już w 2010 r. Acz „Wall Street Journal” twierdzi, że Kang przedstawił Jensenowi Huangowi swoją połowicę dopiero w 2023 r. Nie miał też nic przeciwko temu, by ta została dziewczyną szefa amerykańskiej korporacji.
Sukces wywiadu? Chipy trafiały do Huawei
Prawdziwa niewierność wydarzyła się bowiem zupełnie gdzie indziej. Otóż Alice Huang stała się główną dostawczynią produktów Nvidii dla największego, chińskiego konkurenta Amerykanów - korporacji Huawei.
„Odkrycia te pochodzą od Tesari, prywatnej firmy wywiadowczej, która udostępniła swoje badania CNBC” – poinformowała na stronie internetowej wspomniana telewizja informacyjna. Zastrzegając, iż chipy nie płynęły bezpośrednio z firmy Alice Huang do Huaweia, lecz pośredniczyło w tym kilka innych podmiotów, żeby skutecznie „wyprać transakcję”.
Jeśli Jensen Huang o tym nie wiedział, to ma prawo czuć się zdradzony i wykorzystany. Zaś kontrolujące chińskie operacje wywiadowcze Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego, zapisało na swe konto kolejny sukces w rozgrywce z Amerykanami.
Czytaj także: Jak Apple zaczął przegrywać z Huawei, a Tim Cook kłamał inwestorom
Agenci Państwa Środka
Na falę ekscytacji, jaka ogarnęła amerykańskie media po ujawnieniu kim jest kochanka CEO Nvidii, Pekin zareagował w typowym dla siebie stylu. Ministerstwo Spraw Zagranicznych zorganizowało 12 listopada konferencję prasową. W jej trakcie rzeczniczka MZS Mao Ning oznajmiła dziennikarzom, iż: „USA powinny zaprzestać tworzenia tzw. chińskiej narracji szpiegowskiej jako pretekstu do nakładania ograniczeń technologicznych”.
Dając do zrozumienia, że Amerykanie zorganizowali spisek, by zyskać pretekst do nałożenia na Państwo Środka nowych restrykcji handlowych, obejmujących najnowocześniejsze technologie. Stanowisko Pekinu pozostaje niezmienne od lat. Kolejne afery szpiegowskie w USA z udziałem chińskiego wywiadu nazywane są „amerykańską prowokacją|”. Te zaś zdarzają się niemal każdego miesiąca od dobrych dwóch dekad. Najlepszym tego dowodem jest zawartość internetowego archiwum Departamentu Sprawiedliwości USA.
Opisy kolejnych procesów sądowych, dotyczących chińskiego szpiegostwa przemysłowego, dosłownie się z niego wysypują. Poczynając od sprawy Amerykanina chińskiego pochodzenia inżyniera Dongfana Chunga, który w 1973 r. zaczął pracować dla koncernów Rockwell i Boeing, a współpracę z chińskim wywiadem rozpoczął w 1979 r. Dotyczące go sprawozdanie Departamentu Sprawiedliwości podaje, iż: „11 września 2006 roku agenci FBI i NASA przeszukali dom Chunga i znaleźli ponad 250 000 stron dokumentów Boeinga, Rockwella i innych firm zbrojeniowych. Wewnątrz domu oraz w przestrzeni podpodłogowej pod nim znajdowały się dziesiątki segregatorów”.
Kradzież planów i receptur
Pracowity inżynier skopiował m.in. całą dokumentację programu budowy kosmicznych wahadłowców. Przekazanie tej cennej wiedzy Pekinowi nie okazało się dla niego trudne.
„W latach 1985–2003 Chung wielokrotnie podróżował do ChRL, aby wygłaszać wykłady na temat technologii związanych z wahadłowcami kosmicznymi i innymi programami. Podczas tych podróży spotykał się z przedstawicielami rządu ChRL, w tym agentami powiązanymi z Armią Ludowo-Wyzwoleńczą” – informował Departament Sprawiedliwości.
Ostatecznie Chungowi udowodniono przekazanie wywiadowi Państwa Środka nie tylko pełnej dokumentacji wahadłowców, ale też planów rakiet nośnych Delta IV i bombowców strategicznych B-1. Skazano go za to w 2009 r. na 15 lat więzienia oraz grzywnę w wysokości pół miliona dolarów. Surowy wyrok nie odstraszył naśladowców. Na długiej liście chińskich szpiegów, którzy odnosili sukcesy w Stanach Zjednoczonych, znaleźć można prawdziwe gwiazdy. Inżynier Yu Long, zatrudniony w centrum badawczym United Technologies Corporation (UTRC), wykradł dokumentację silników myśliwców F-22 i F-35, nim został aresztowany przez FBI w 2014 r.
Z kolei bardzo zdolna chemiczka Xiaorong You, pracująca w laboratoriach koncernu The Coca-Cola Company a następnie Eastman Chemical Company, kradła cenne receptury. Podczas procesu przed sądem federalnym w stanie Tennessee w 2022 r. oskarżenie twierdziło, iż jej najwartościowszą dla chińskich korporacji zdobyczą był skład chemiczny wewnętrznych powłok w puszkach na napoje. Xiaorong You skazano za to na 14 lat więzienia. Rok później inżynier Xiaoqing Zheng dostał wyrok dwóch latach odsiadki za skopiowanie i przekazanie do Chin 19 tys. plików, zawierających informacje techniczne dotyczące komponentów turbin gazowych oraz silników lotniczych produkowanych przez General Electric.
Czytaj także: „Gigantyczne pole bitwy”. Chiny walczą o nasze umysły i sposób postrzegania świata.
Szpiegowanie totalne
„Chiński ekosystem szpiegowski ma charakter systemowy i strategiczny. Pekin koordynuje państwowe agencje wywiadowcze, nominalnie prywatne firmy, kanały cybernetyczne, ludzkie i korporacyjne, aby kraść amerykańskie technologie przemysłowe i obronne” – alarmował raport, jaki waszyngtoński think-tank ITIF (Information Technology and Innovation Foundation) upublicznił 3 listopada 2025 r.
Opierając się na zgromadzonych danych ITIF twierdzi, że głównym celem działań wywiadowczych Chin jest wspieranie rodzimych korporacji w skróceniu cyklu badawczo-rozwojowego nowych produktów oraz niwelowanie dystansu technologicznego wobec zachodnich konkurentów w strategicznych sektorach gospodarki. W tym celu Chińska Republika Ludowa przez długie lata rozbudowywała „ekosystem szpiegowski”. W jego skład wchodzą nie tylko tajne służby, ale też państwowe i prywatne firmy.
Podstawy prawne tego systemu określają trzy ustawy: ustawa o bezpieczeństwie narodowym z 2015 r., przyjęta rok później ustawa o cyberbezpieczeństwie oraz ustawa o wywiadzie narodowym z roku 2017. Umieszony w tej ostatniej artykuł 7. nakazuje wprost: „Wszystkie organizacje i obywatele są zobowiązani do wspierania, udzielania pomocy i współpracy z działaniami wywiadu narodowego”. Jednocześnie obiecuje, iż: „Państwo zapewnia ochronę osobom fizycznym i organizacjom, które wspierają, udzielają pomocy i współpracują z działalnością wywiadu narodowego”.
Te zapisy wzmacnia dodatkowo artykuł 14. Przeczytamy w nim: „Organy wywiadu narodowego, prowadząc zgodnie z prawem działania wywiadowcze, mogą żądać od odpowiednich organów, organizacji i obywateli zapewnienia niezbędnego wsparcia, pomocy i współpracy”.
224 przypadki chińskiego szpiegostwa
Trudno powiedzieć, jak często pracownicy Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego korzystają z danych im przez reżym prerogatyw. W każdym razie w bazie danych think-tanku CSIS (Center for Strategic and International Studies) opisano 224 dobrze udokumentowane przypadki chińskiego szpiegostwa w XXI w., wymierzonego w Stany Zjednoczone.
Listę otwiera wpis mówiący, iż: „W styczniu 2000 r. Hai Lin, Kai Xu i Yong-Qing Cheng utworzyli spółkę joint venture z pekińską firmą Datang Telecom Technology Company, której celem była kradzież tajemnic handlowych firmy Lucent”.
CSIS dorzuca też informację o ponad 1,2 tys. pozwów o kradzież własności intelektualnej, wniesionych od 2000 r. przez firmy amerykańskie w USA przeciwko chińskim podmiotom.
Jak widzimy funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego mieli prawo w każdej chwili złożyć wizytę Alice Huang oraz jej mężowi, by nakazać zaangażowanie się w pracę wywiadowczą dla chińskiej ojczyzny. I wcale nie musieli grozić karą za odmowę, skoro Chińska Republika Ludowa dysponuje możliwościami zaoferowania swym lojalnym obywatelom wielu profitów oraz pięknej kariery.
Atrakcyjna gwiazda
Alice Huang, jeszcze jako Huang Le karierę zaczynała jako skromna reporterka regionalnej stacji telewizyjnej Hunan TV. Następnie pracowała dla chińskiej telewizji państwowej CCTV, lecz nagle odnalazła się w biznesie. Wedle doniesień „The Washington Post” zatrudnił ją w 2008 r., jako swoją asystentkę, ówczesny dyrektor fili banku HSBC w Hongkongu. Cztery lata później była reporterka przeniosła się z brytyjskiej instytucji finansowej do chińskiego banku inwestycyjnego CITIC Securities. Wreszcie w 2015 r. awansowała na stanowisko dyrektora, założonego przez jej męża funduszu inwestycyjnego Shanghai Hexi. Dzięki temu mogła bez żadnych podejrzeń osiem lat później wykupić małą spółkę 7Road i przekształcić w Megaspeed. Singapurskie służby celne zainteresowały się nią dopiero w luty 2025 r., odkrywając sfałszowane zapisy, w deklaracjach dotyczących sprowadzanych z USA a następnie ekspediowanych do Chin produktów Nvidii. W tym czasie romans Jensena Huanga z piękną Chinką rozkwitał.
Jednocześnie amerykański kochanek regularnie spotykał się z Donaldem Trumpem, namawiając go, żeby złagodził restrykcje nałożone na eksport zaawansowanych technologii do Chin. Twierdząc, iż blokują one Nvidii dostęp do drugiego co do wielkości rynku komputerowego na świecie.
W końcu Trump, wbrew opinii swojego otoczenia i Kongresu, stanął po stronie Huanga. Dalszy ciąg tej historii dopiero się rozgrywa i będzie rozgrywać na naszych oczach. I należy się spodziewać jeszcze wielu zaskakujących zwrotów akcji. Na produkowanych przez Nvidię kartach graficznych i zaawansowanych układach scalonych opiera się bowiem cały światowy przemysł komputerowy. Są one także niezbędnym elementem centrów danych, bez których sztuczna inteligencja nadal egzystowałaby jedynie na kartach powieści SF. Tymczasem jej rozwój ma być jednym z kluczowych atutów Stanów Zjednoczonych w wyścigu technologicznym z Chinami.
Jensen Huang i stworzona przez niego korporacja zdawały się być gwarantami, że USA zdobytej nad Państwem Środka przewagi nie utracą. Tymczasem wiarę w to mocno podkopuje jeden beztroski romans.
