Trzy cenne obrazy autorstwa Auguste’a Renoira, Paula Cézanne’a oraz Henriego Matisse’a zostały skradzione w marcu z muzeum w północnych Włoszech. Informację potwierdzili w niedzielę włoscy karabinierzy.

- Nocne włamanie do muzeum niedaleko Parmy – sprawcy działali w maskach.
- Skradziono dzieła trzech ikon malarstwa europejskiego.
- Śledczy analizują monitoring i tropy z okolicznych budynków.
Do kradzieży doszło w willi należącej do Fundacji Magnani Rocca w miejscowości Mamiano di Traversetolo, niedaleko Parmy.
W nocy z 22 na 23 marca cztery zamaskowane osoby włamały się do budynku, sforsowały główne drzwi i wyniosły trzy dzieła sztuki. Następnie uciekły przez park otaczający muzeum.
Według włoskich mediów skradzione zostały następujące obrazy:
- „Ryby” Renoire’a
- „Martwa natura z wiśniami” Cézanne’a
- „Odaliska na tarasie” Matisse’a
199 zł za nowe auto elektryczne to kompromitacja. Jak rząd zmarnował ponad miliard złotych
Śledztwo karabinierów – co wiadomo o sprawcach
Śledztwo w sprawie prowadzą włoscy karabinierzy, którzy analizują nagrania z monitoringu zarówno z terenu muzeum, jak i pobliskich domów oraz lokali usługowych.
Fundacja Magnani Rocca przechowuje kolekcję historyka sztuki Luigiego Magnaniego (1906–1984). Oprócz skradzionych dzieł w zbiorach znajdują się także prace takich mistrzów jak Albrecht Dürer, Peter Paul Rubens, Anthony van Dyck, Francisco Goya, Claude Monet oraz Giorgio Morandi.
Kim był Luigi Magnani i dlaczego jego zbiór jest tak cenny
Luigi Magnani był jednym z najważniejszych włoskich intelektualistów XX wieku, historykiem sztuki, muzykologiem, pisarzem i wybitnym kolekcjonerem dzieł sztuki. Swoje życie poświęcił badaniom nad sztuką, muzyką i literaturą oraz działalności kulturalnej.
Papież w Niedzielę Palmową: „Bóg nie słucha modlitw tych, którzy prowadzą wojnę”
Był twórcą i fundatorem fundacji, w której zgromadził swoją prywatną kolekcję, jedną z najcenniejszych we Włoszech, obejmującą dzieła m.in. Goyi, Moneta, Renoira czy Morandiego.
Magnani był również profesorem historii sztuki na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, autorem licznych esejów i prac naukowych oraz kompozytorem muzyki. Utrzymywał bliskie relacje z czołowymi artystami i intelektualistami swojej epoki, a jego działalność przyczyniła się do popularyzacji i ochrony dziedzictwa kulturowego.
Zmarł w 1984 r. w swojej rezydencji w Mamiano di Traversetolo, pozostawiając po sobie fundację i kolekcję, które do dziś stanowią ważny punkt na mapie europejskiej kultury.