Nowy sondaż SW Research dla Zero.pl pokazuje nie tylko, ilu Polaków deklaruje, że otrzymało przesyłkę, ale też jak oceniają jej treść. A odpowiedzi są dalekie od jednoznacznych.
- Z badania SW Research dla Zero.pl wynika, że 71,1 proc. ankietowanych otrzymało rządowy poradnik. Przeciwnego zdania jest 21,4 proc., a 7,5 proc. nie wie, czy broszura do nich dotarła.
- W grupie 50+ aż 80,7 proc. badanych deklaruje otrzymanie poradnika. Wśród osób do 24. roku życia odsetek spada do 43,8 proc.
- Kobiety częściej niż mężczyźni potwierdzają odbiór broszury: 73,1 proc. wobec 69,1 proc. Najwięcej odpowiedzi „tak” pada w miastach powyżej 500 tys. mieszkańców – 74,6 proc.
To miał być prosty instruktaż na niepewne czasy. Kilkanaście stron wskazówek, które w założeniu mają dawać poczucie kontroli. W praktyce rządowy poradnik bezpieczeństwa stał się papierkiem lakmusowym zaufania do państwa.
Ponad siedmiu na dziesięciu mówi: dostałem
Z badania SW Research przeprowadzonego na zlecenie Zero.pl wynika, że 71,1 proc. respondentów deklaruje otrzymanie rządowego poradnika bezpieczeństwa. Przeciwnego zdania jest 21,4 proc., a 7,5 proc. odpowiada „nie wiem”.
Różnice wyraźnie widać w podziale na wiek. W grupie 50+ aż 80,7 proc. badanych mówi, że poradnik do nich trafił. Wśród najmłodszych – do 24. roku życia – ten odsetek spada do 43,8 proc.
W podziale na płeć częściej o otrzymaniu poradnika mówią kobiety (73,1 proc.) niż mężczyźni (69,1 proc.).
Geografia również nie przynosi rewolucji. Najczęściej odpowiedź „tak” pada w miastach powyżej 500 tys. mieszkańców (74,6 proc.) oraz na wsi (67,2 proc.).
Przydatny czy zbędny? Opinie podzielone
Na pytanie o przydatność informacji wskazanych w poradniku bezpieczeństwa najwięcej wskazań zbiera odpowiedź „raczej przydatne” – 30,9 proc. oraz „zdecydowanie przydatne” – 12,6 proc. To łącznie 43,5 proc. pozytywnych ocen.
Po drugiej stronie mamy 15,6 proc. wskazań „raczej nieprzydatne” i 15,9 proc. „zdecydowanie nieprzydatne” – razem 31,4 proc. ocen negatywnych. Aż 25,1 proc. badanych nie ma zdania.
Stanowski: „Natężenie banału ociera się o groteskę”
W podobnym tonie, choć znacznie ostrzej, poradnik ocenił w nagraniu na Kanale Zero Krzysztof Stanowski. Na początku materiału zwrócił uwagę na koszt wyprodukowania broszury – 3,5 zł za egzemplarz.
– Niestety, natężenie banału jest tak wielkie, że ociera się o groteskę – zaczął.
Krzysztof Stanowski punktował konkretne fragmenty. W części dotyczącej transportu zacytował radę: „Jeżeli korzystasz z samochodu, pamiętaj, żeby był sprawny technicznie i zatankowany”.
– Zawsze lepszy jest sprawny samochód niż niesprawny – skomentował ironicznie.
Podobnie odniósł się do porad o oszczędzaniu baterii w telefonie czy sugestii korzystania z CB radia. – Jak pada wam komórka, oszczędzajcie baterię. Znaliście w ogóle ten trik? – ironizował, pokazując ustawienia swojego telefonu.
Krytycznie ocenił też fragment o przygotowaniu na kryzys poprzez „zdrowe odżywianie, odpowiednią ilość snu i aktywność fizyczną”. Jego zdaniem część zapisów brzmi jak zbiór oczywistości, które niewiele wnoszą w sytuacji realnego zagrożenia. Jako przykład podał również radę, by w czasie ataku terrorystycznego użyć torebki do walki.
4 na 10. „Dało się to zrobić lepiej”
Nie była to jednak wyłącznie krytyka. Stanowski pochwalił poradnik za umieszczenie na okładce ważnych numerów telefonów – m.in. Dziecięcego Telefonu Zaufania czy Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym. Zwrócił też uwagę na część dotyczącą udzielania pierwszej pomocy.
– Cieszę się, że to rozesłano – podkreślił.
Ostateczna ocena? 4/10. – Więcej będzie z tego pożytku niż jakichś nieszczęść. Warto się z tym zapoznać. Niestety, dało się to zrobić lepiej – podsumował.
* Badanie zostało zrealizowane 17-18 lutego 2026 r. przez agencję SW RESEARCH metodą wywiadów on-line (CAWI – Computer-Assisted Web Interview) na panelu internetowym SW Panel. W ramach badania przeprowadzono 800 ankiet z ogólnopolską próbą dorosłych. Zastosowano dobór kwotowy – próba była reprezentatywna ze względu na łączny rozkład płci, wieku i klasy wielkości miejscowości zamieszkania.