Polska ma środki, wiedzę i gotowe rozwiązania, by radykalnie poprawić ochronę zdrowia żołnierzy. Brakuje tylko jednego elementu: decyzji o wdrożeniu. Każde dalsze odkładanie reform wojskowej służby zdrowia oznacza akceptację strat, którym można zapobiec.
W nocnym zmasowanym ataku na obwód kijowski Rosja wykorzystała hipersoniczny pocisk balistyczny Oriesznik - poinformował w niedzielę prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. To trzeci przypadek wykorzystania tego pocisku, który według Moskwy ma zdolność przenoszenia głowic jądrowych.
Trump wrócił z Pekinu z pustymi rękami, a w tym samym czasie Iran i Chiny pokazali, kto naprawdę kontroluje sytuację w Zatoce. Przepuszczone statki z irańskich portów stały się symbolem czegoś więcej niż tylko incydentu – odsłoniły kruchość amerykańskiej presji i zapowiedź globalnego kryzysu kosztów.
W kolejnych punktach globu trwają już zaciekłe starcia, a ich kluczowym elementem są próby zdominowania lub zniszczenia energetycznych zasobów wroga. Jeśli do końca jesieni cieśnina Ormuz nadal będzie zablokowana, istnieje ryzyko, że konflikty przerodzą się w światową wojnę o dostęp do energii.
Wojna z Iranem stała się punktem zwrotnym dla globalnej równowagi sił. USA pokazały militarną przewagę, ale jednocześnie ujawniły swoje ograniczenia, które uważnie analizują Chiny.
Niechęć zachodniej Europy do Donalda Trumpa zatacza coraz szersze kręgi. Informacje o incydentach, jak ten ostatni, z naruszeniem austriackiej przestrzeni powietrznej przez USA zaczynają nabierać histerycznego zabarwienia. Media opisują je w tonie rosyjskich prowokacji i testowania cierpliwości NATO. Wzajemna nieufność na linii Europa-USA nie służy ani jednym, ani drugim.
Nawet najlepiej uzbrojona armia przegrywa, gdy nie jest w stanie ratować własnych rannych. Wojsko Polskie wchodzi w dekadę, w której o jego zdolnościach bojowych rozstrzygać będzie nie tylko liczba czołgów i samolotów, lecz skuteczność systemu, który ma chronić żołnierzy. Dlatego konieczna jest pilna rewizja jednego z najbardziej zaniedbanych obszarów bezpieczeństwa państwa – wojskowej medycyny.
Niewiele pamiętam z tego, co mój dziadek Józef Nocuń (ur. 1920 r.), syn kolejarza z Radomia, opowiadał o swoim pobycie w obozie Gross-Rosen. Wspominał rzadko, przynajmniej przy mnie. Byłam przecież dzieckiem, a gdy dorosłam na tyle, by pytać – dziadka już zabrakło. Tekst publikujemy w rocznicę zakończenia II wojny światowej.
„Dokument stanowi pierwszą tak kompleksową próbę oszacowania realnej ceny, jaką polskie społeczeństwo zapłaciłoby w przypadku konfliktu zbrojnego” – piszą autorzy zaprezentowanego w czwartek raportu „Ekonomiczne koszty wojny dla Polski". Wyliczono w nim potencjalne koszty gospodarcze, społeczne i ekologiczne, jakie poniosłaby Polska wskutek wybuchu wojny.
Ojciec Kemala szukał w „strefie chronionej” ONZ ratunku, a znalazł śmierć. Kemal nie uronił na jego pogrzebie ani jednej łzy. Postąpił tak jak tysiące innych bośniackich dzieci naznaczonych piętnem Srebrenicy – ból po stracie zakopał głęboko w sobie. Dziś wspomina dramat sprzed lat i mówi, że oprócz trudnych emocji czuje coś w rodzaju wdzięczności. Za to, że jest po stronie ofiar, a nie tych, którzy popełnili ludobójstwo.
Zjednoczone Emiraty Arabskie w poniedziałek wysłały do swoich obywateli ostrzeżenie dotyczące możliwego ataku rakietowego. Ministerstwo obrony tego kraju później je odwołało i poinformowało, że przechwyciło trzy pociski wystrzelone z Iranu.
Instytut Badań nad Wojną (ISW) podał, że Rosjanie stracili w kwietniu więcej zdobytego ukraińskiego terytorium, niż zdobyli w trakcie ataków. To pierwsza taka sytuacja na froncie od dwóch lat.
– W sobotę, podczas realizacji konwoju pomiędzy bazami przez żołnierzy Polskiego Kontyngentu Wojskowego UNIFIL doszło do incydentu w rejonie operacji. W bezpośredniej bliskości konwoju spadł pocisk moździerzowy. Żaden z żołnierzy Polskiego Kontyngentu Wojskowego UNIFIL nie odniósł obrażeń – podało Dowództwo Operacyjne RSZ. Tego samego dnia w Libanie zginął francuski żołnierz UNIFIL.
Siedmioletni Nedim gna na swoim BMX-ie przez Aleję Snajperów. Rower ma trzy przyspawane do ramy uchwyty – dwa z przodu, jeden z tyłu. Dzięki nim chłopiec przewozi 40 litrów wody w pięciolitrowych bańkach. Nagle słychać przerażający świst. W kanistrach pojawiają się dziury. Wody dzisiaj nie będzie. Nedim żyje. To wciąż jest dobry dzień.
Miała trwać dwa tygodnie i przynieść Irakowi bogate złoża ropy oraz dominację w regionie. Trwała osiem lat, pochłonęła nawet półtora miliona istnień ludzkich i nie przyniosła zwycięstwa żadnej ze stron. Wojna iracko-irańska to jeden z najbardziej „niedocenianych” konfliktów XX wieku – starcie dyktatorskich ambicji z religijnym fanatyzmem, nowoczesnej broni chemicznej z piechotą szturmującą falami i wielkiej polityki z dramatem zwykłych ludzi.
Zawieszenie broni ogłoszono w momencie, gdy w Teheranie narasta kluczowe pytanie: czy po eliminacji Alego Chameneiego Iran porzuci religijny zakaz budowy bomby atomowej i sięgnie po własny arsenał jako „polisę” na przyszłe ataki?
Ruch przez jeden z najważniejszych szlaków naftowych świata miał wrócić do normy po ogłoszeniu zawieszenia broni. Dane pokazują jednak coś zupełnie innego. Cieśnina Ormuz wciąż działa na minimalnych obrotach.
Gdy w Tajpej Ukraińcy opowiadają o wojnie dronów, Pekin niemal równocześnie publikuje demonstrację swojego roju Atlas. Przypadek? Niezależnie od odpowiedzi jedno jest pewne – nowa era konfliktów zbrojnych właśnie przyspieszyła. Czego możemy nauczyć się od Tajwanu?
