W czwartek zmarł bp Paweł Socha, biskup senior diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Duchowny miał 91 lat. Należał do Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. W przeszłości pełnił ważne funkcje w Konferencji Episkopatu Polski.
- Bp Paweł Socha zmarł w wieku 91 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1958 r., a biskupie w 1973 r.
- Przez lata angażował się w prace Konferencji Episkopatu Polski i zajmował się formacją duchowieństwa.
- W marcu 2026 r. apelował o zmianę podejścia do duszpasterstwa, a w kontekście skandali seksualnych w Kościele podkreślał potrzebę prawdy, sprawiedliwości i oczyszczenia.
W czwartek zmarł bp Paweł Socha, biskup senior diecezji zielonogórsko-gorzowskiej – poinformowała diecezja. Duchowny miał 91 lat i należał do Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Przez dziesięciolecia pełnił posługę kapłańską i biskupią, angażując się również w prace Konferencji Episkopatu Polski.
Mimo podeszłego wieku pozostawał aktywny duszpastersko. 11 marca 2026 r., drugiego dnia obrad 404. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, podczas obchodów 400. rocznicy powstania Bazyliki Świętego Krzyża w Warszawie, zwrócił się do biskupów z apelem o zmianę podejścia do duszpasterstwa.
Czytaj także: Czy naftowy gigant sprzeda polskie aktywa? Są co najmniej trzy powody
Wskazywał na potrzebę odejścia od nieustannego planowania, aktywizmu oraz przywiązywania nadmiernej wagi do liczb, statystyk i wymiernych sukcesów. Zamiast tego zachęcał do wspólnego wsłuchiwania się w to, co mówi Bóg i do czego wzywa wiernych.
Bp Socha odniósł się również do skandali seksualnych w Kościele katolickim. Podkreślił, że wymagają one „prawdy, sprawiedliwości i oczyszczenia”. Zaznaczył jednocześnie, że „bardziej niż reformy strukturalnej potrzebne jest nawrócenie serc”.
Od kapłaństwa do posługi biskupiej
Bp Paweł Socha urodził się 10 stycznia 1935 r. w Wojsławicach pod Radomiem, w diecezji sandomierskiej (obecnie – radomskiej). W 1951 r. wstąpił do Zgromadzenia Misji, wspólnoty zakonnej założonej przez św. Wincentego a Paulo.
Święcenia kapłańskie z rąk abp. Eugeniusza Baziaka przyjął 22 maja 1958 r. w kościele Księży Misjonarzy w Krakowie na Stradomiu. W 1969 r. uzyskał tytuł doktora teologii na podstawie rozprawy „Idea Tradycji według konstytucji Dogmatycznej Dei Verbum”.
Czytaj także: Burza po wywiadzie kandydatki na burmistrz Berlina. Zastraszana przez islamistów?
Papież Paweł VI 16 listopada 1973 r. mianował go biskupem pomocniczym w nowo utworzonej diecezji gorzowskiej, przydzielając stolicę tytularną Tunigaba.
Święcenia biskupie z rąk kard. Karola Wojtyły otrzymał 26 grudnia 1973 r. w katedrze gorzowskiej. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Facere veritatem in caritate (Czynić prawdę w miłości).
Praca w Konferencji Episkopatu Polski
W ramach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1980-1996 był przewodniczył Komisji ds. Duchowieństwa; w latach 1978-1996 należał także do Komisji ds. Duszpasterstwa Ogólnego; w okresie (1980-1989) Komisji ds. Duszpasterstwa Akademickiego, a także Komisji ds. Ateizmu, Komisji ds. Polonii i Polaków za Granicą oraz Komisji Mieszanej: Biskupi – Wyżsi Przełożeni Zakonni.
W 1990 r. uczestniczył w VIII synodzie biskupów w Rzymie poświęconego formacji kapłańskiej.
W latach 1981-97 był dyrektorem krajowym Unii Apostolskiej Kleru.
Emerytura i odznaczenia
Pod koniec 2009 r., w związku ze zbliżającym się ukończeniem 75. roku życia, hierarcha złożył – zgodnie z przepisami prawa kanonicznego – rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego. Papież Benedykt XVI przedłużył mu wówczas mandat na pełnienie posługi do końca 2011 r. 16 stycznia 2012 r., w wieku 77 lat, przeszedł na emeryturę.
W 2018 r. został odznaczony przez Krzyżem Kawalerskim, a w 2024 r. – Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2018 r. przyznano mu honorowe obywatelstwo gminy Gózd. W roku 2007 otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego.